(1803 S. K. m. 15/B)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Edirne İkinci Asliye Hukuk Hakimliğince görülerek mahkeme ilamında belirtilen gerekçelere binaen verilen 14.07.1980 tarih ve 213/302 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı İçişleri Bakanlığı vekili davasında; Y. Astsubay Okulunda öğrenci olan Naci 4.01.1973 tarihinde disiplin kurulu kararı ile okuldan çıkarıldığından kendisine yapılan giderler tutarı 12.521,30 lira için borçlu davalı Naci ile kefilleri diğer davalılardan alınmasına karar verilmesini talep eylemiştir.
Yerel mahkeme; 1803 sayılı Af Yasasının 15. maddesi Milli Savunma Bakanlığı hesabına ve adına öğrenim yapan askeri öğrencileri kapsadığından ve Jandarma Genel Komutanlığı görev ve hizmet itibariyle İçişleri Bakanlığı Kuruluşunda olduğundan aftan istifade söz konusu olamayacağından davanın kabulüne karar vermiştir. Yerel mahkeme kararı davalı tarafça temyiz edilmiştir. Temyizen incelemede kanıtlar ve belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.
Cumhuriyetin 50. Yılı nedeni ile 18.05.1974 tarihinde yayınlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 1803 sayılı Yasanın 15. maddesinin (B) bendinde aynen: (Her derecedeki askeri okullarla diğer öğrenim kurumlarında Milli Savunma Bakanlığı adına ve hesabına öğrenim yapan öğrencilerden) ilişik kesilmesinden doğan tazminat borçlarının affedildiği, daha sonraki fıkra da açıklanmıştır.
Davalı Naci'nin (B) bendin ilk cümlesindeki her derecedeki askeri okulun öğrenci sıfatını taşıması nedeni ile anılan af yasası hükmünden faydalanacağı kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıktır. Öte yandan: Sözü edilen Af Yasasının m. 15/B bendinin diğer öğrenim kurumlarında diye başlayan cümlesinde yer alan ve Milli Savunma Bakanlığı adına ve hesabına okuması gerektiğine ilişkin kayıt, ayrı bir hususu düzenlemiş olması itibariyle davalı tarafın bu madde hükmünden faydalandırılmamaları doğru değildir. Tersine verilen mahkeme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda gösterilen nedenle davalı taraf yararına mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.12.1980 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy