(2004 S. K. m. 96, 138, 206) (1447 S. K. m. 5)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Konya İcra Tetkik Mercii Hakimliğince görülerek reddine dair verilen 19.9.1988 tarih ve 276-901 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı 3. kişi vekili tarafından istenmiş olmakla gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı banka, ticari işletme rehin hakkına dayanarak kendisine rehnedilmiş olan aracın davalı Kurum alacağından dolayı satıldığını, satış bedelinin kendisine verilmesini istemiştir. Dava, niteliği itibariyle istihkak davası olup rehin hakkına dayanmaktadır.
1447 Sayılı Ticari İşletme Rehni Kanununun 5/1. madde hükmü gereğince ticari işletmenin kayıtlı bulunduğu yer siciline tescil ile rehin hakkı doğar. Bu hakka sahip olan kişilerin İ.İ.Kanun 96. madde hükmünce istihkak davası açmaya hakları vardır ve rehinli eşyanın ayrıca rehin hakkı sahibine teslimi gerekmemektedir.
Öte yandan rehin hakkı rüçhanlı bir alacak olup, merhunun satış giderleri satış bedelinden düşüldükten sonra kalanın rehin hakkı alacaklısının alacağına yetecek bölümünün kendisine ödenmesi gerekir.
Somut olayda, mahcuz aracın davalı alacaklıya temliki söz konusu olmadığından iyiniyet kuralının uygulama olanağı yoktur. Diğer bir deyimle, davalı alacaklının araç üzerine haciz koydurmuş olması, işletme rehin hakkını etkilemez (İ.İ.Kanun 138 ve 206. maddeleri)
Tüm bu yönler gözetilmeksizin davanın kabulü yerine, reddi yolunda hüküm kurulması yanlıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı 3. kişi yararına BOZULMASINA, 20.2.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy