(6762 S. K. m. 583)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul Asliye 7. Ticaret Mahkemesince verilen 11.7.1989 tarih ve 85-655 sayılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline ait dozer'in davalıya kasko sigorta poliçesi ile sigortalandığını, sigorta süresi içerisinde 24.5.1985 tarihinde sigorta konusu dozerin uçuruma düşerek hasarlandığını, hasar ve zarar miktarında taraflarca uyuşulamadığından poliçe hükümlerine göre hakem bilirkişilere gidildiğini, her üç hakem bilirkişinin ayrı ayrı rapor verdiklerini, 3. hakem bilirkişi raporunun poliçe ve T.T.K.nu hükümlerine aykırı olduğunu iddia ederek, hakem bilirkişi raporunun iptali ile (9.166.910) TL.nın temerrüt tarihi olan 25.5.1989 tarihinden itibaren banka ıskonto faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, 3. hakem bilirkişi raporunun gerçeğe uygun olduğunu ve 3.851.554 TL. olarak belirlenen hasar bedeli ile ilgili bu raporun tarafları bağlayacağını, hakem bilirkişi raporuna itiraz edildiğinden alacağın muaccel hale gelmediğini, (3.851.554) TL.nın müvekkilinin derhal ödemeyi kabul ettiğini, fazla istemin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia ve savunmaya, bilirkişi kurulu raporuna ve toplanan kanıtlara nazaran sigortalı dozerde meydana gelen hasar miktarının (8.052.365) TL. olduğunun belirlendiği gerekçesiyle (25.000) TL. muafiyet düşüldükten sonra (8.027.365) TL.nın temerrüt tarihi olan 17.10.1985 tarihinden itibaren % 30 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, hakem bilirkişilerin, raporlarının iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.
1- Davacı vekili birikmiş faiz talebi için bir miktar harç yatırmış ise de, talep ettiği birikmiş faiz miktarını bir dilekçe ile belirleyip talep etmediğinden ve mahkemece temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verildiğine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıdaki yazılı bakiye 1.500 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 80.275 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubuyla temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.11.1990 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy