(492 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki davanın, Manisa Asliye Birinci Hukuk Hakimliğince görülerek mahkeme ilamında belirtilen gerekçelere binaen verilen 10.6.1988 tarih ve 193-211 sayılı hükmün temyizen tetkiki dahili davalı A. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Davacı iş sahibi, borçlu olarak davalı müteahhit D.A.ya verdiği 20.1.1985 tanzim, 20.6.1985 vadeli 350.000 TL. kıymetli bononun bedelsizliğinden dolayı iptalini istemiştir. Dava devam ederken 23.8.1985 günlü dilekçe ile davalı gösterilen A.yı davaya dahil etmiş, fakat gerekli harçları yatırmamıştır. Davaya dahil edilen A. iptali istenen bononun ciro suretiyle hamilidir. Öyleyse lehtar davalı D.A. ile ciranta A. arasında mecburi dava arkadaşlığı yoktur. Bu sebeple ciranta A.nın davaya dahil edilmek suretiyle davalı olarak kabulü yanlıştır. Davacının ciranta A. hakkındaki davası Harçlar Yasasına göre harca tabidir. Davacı tarafça yasal harcı verilmemiş olmasına göre davacının davalı A. hakkında açılmış bir davası yoktur. Bu sebeplerle A. hakkındaki istemin reddine karar verilecek yerde yazılı gerekçelerle kabulü yasaya aykırı olup karar bozulmalıdır.
2 - Türk Ticaret Kanununun 690. maddesi aracılığı ile 599. maddesinde, davacı borçlunun davalı lehtar D.A. ile kendi arasında doğrudan doğruya mevcut olan defileri hamil A.ya karşı ileri süremez. Meğerki hamil A. bonoyu ciro yoluyla iktisap ederken bile bile davacı borçlunun zararına hareket etmiş olsun hükmü yer almaktadır. Davacı iptali istenen bono hamili A.nın bilerek kendi zararına bu bonoyu iktisap ettiğini kanıtlamış değildir. Öyleyse kabul biçimi bakımından da A. hakkındaki davanın reddi gerekirken kabulü keza yasaya aykırı olup karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 1. ve 2. bendlerde açıklanan nedenlerle dahili davalı A. yararına BOZULMASINA, 18.03.1991 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy