(818 S. K. m. 364) (743 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki davanın , (Zeytinburnu Asliye Birinci Hukuk Hakimliği)nce görülerek mahkeme ilamında belirtilen gerekçelere binaen verilen 15.5.1992 tarih ve 512-324 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacı, yüklenici; davalı, işsahibidir. Davacı, ücret olarak kendisine devredilecek arsa payını kabul etmiş, karşılığında projesine göre inşaat yapmayı üstlenmiştir. Eser sözleşmesinde aksine hüküm olmadığı sürece işin bedeli teslim zamanında ödenir (BK. m. 364/ilk). Yanlar arasında biçimine uygun olarak yapılan 24.9.1987 tarihli sözleşmenin 1. maddesinde; bağımsız bölümlerin paylaştırılması kararlaştırılırken, arsada 60/100 payın ferağının inşaatın tamamlanmasından sonra verileceği yazılmış, takip eden 2. maddesinde ise yanların ediminden sözedilirken "sözleşmenin yürürlüğe girmesinden sonra" 60 payın devir edileceği kararlaştırılmıştır. Yekdiğeriyle uyumsuz görülen her iki madde hükmünden yanların gerçek amacının edimlerini karşılıklı ve aynı süre içerisinde yerine getirmek istedikleri sonucuna varmak gerekir (BK. m. 18). Davacı iddiasına göre, işin % 90'ları aşan oranda-davalının isteği ile yapılan tespit sonucu alınan bilirkişi raporunda ise % 60'ları aşan oranda - ikmal edildiği anlaşılmaktadır. İş sahibinin ifanın yerine getirilmesi için uzun süreye ihtiyaç gösteren sözleşmede işin devamınca yükleniciye gerekli kolaylığı ve özellikle finans bakımından da işin sağlıklı yürüyebilmesini teminen beklenen dayanışmayı göstermesi dürüstlük kuralı gereğidir (MK. m. 2). O halde, mahkemece mahallinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak işin kalan kısmı nisbetinde iş sahibinin garantisi de göz önüne alınarak yapılan işe oranla yüklenicinin bağımsız bölüm satabilip finans kaynağı yaratması ve bu şekilde işi bitirmede kolaylık elde edebilmesini temin için, istemin kısmen kabulüne karar verilmesinin sözleşmenin amacına ve hakkaniyet kuralına uygun düşeceğinin düşünülmemesi ve sözleşmenin 2. maddesine bakılmaksızın 1. maddesi hükmüyle sonuca varılması doğru olmadığından hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı lehine (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 11.6.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy