(2886 S. K. m. 60)
Taraflar arasındaki davanın, (İstanbul Yedinci Asliye Ticaret Mahkemesi)nce görülerek mahkeme ilamında belirtilen gerekçelere binaen verilen 10.12.1991 tarih ve 573-1161 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Taraflar arasında, 12.6.1987'de davacıya ihale olunan ve 15.7.1987 tarihinde imzalanan sözleşmeye göre yapılan işlere 8/2574 sayılı Kararnamenin 1, 9. maddesi gereğince uygulanması gereken fiyat farklarının tatbikinde esas alınacak sözleşme yılının belirlenmesi bakımından anlaşmazlık çıkması üzerine bu dava açılmıştır.
Davacı, sözleşmenin 1987 ilk yarı yılında, davalı ise 1987 ikinci yarısında yapıldığını ileri sürmüşlerdir.
Gerçekten ihalenin 12.6.1987 tarihinde yapıldığı ve sözleşmenin ise 15.7.1987 yılında imzalandığında bir uyuşmazlık yoktur. Davacı, imzanın ikinci yarıya sarkmasında bir kusurları bulunmadığını bu nedenlerle fiyat farklarına 1987 ilk yan yılında sözleşme yapılmış gibi uygulama yapılması gerektiğini ileri sürmüş, alınan bilirkişi raporlarına dayanılarak dava kabul edilmiştir.
Oysa; olaya tatbiki gereken 8/2574 sayılı Kararnamenin konu ile ilgili 1, 9. maddesinde açıkça; (sözleşme yılı ile uygulama yılı arasındaki artış nisbetinin ilan edilecek oranlara göre uygulanması gereğinden bahsedilmiştir. Sözleşme yılından maksat, sözleşmenin kesinleştiği tarihtir. Taraflar arasındaki ilişkinin sözleşmeye bağlanması ita amirinin onayına bağlı olup, onay Temmuz ayı içinde vuku bulduğundan sözleşme yılının 1987 Temmuz dönemi okuduğunun kabulü gerekir.
Bunun dışında ihale tarihiyle işin sözleşmeye bağlanması gereken tarihler arasında, kanunda belirtilen sürenin geçmesi halinde davacı yüklenicinin sözleşmeden dönme hakkı vardır (2886 s. K.nun 60. md.). Davacı sözleşmenin imzasının Temmuz ayına kaldığını bilmesine rağmen dönme hakkını kullanmamış ve düzenlenen ilk beş hakedişe de bu konuda bir itiraz koymamıştır.
Bu durumda, fiyat farklarının uygulanmasında sözleşmenin 1987 yılı ikinci ayında yapıldığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekir. Davacı bu tür bir uygulamadan dolayı alacağı olduğunu da iddia etmediğinden mahkemece sabit olmayan davanın reddine karar verilmelidir. Bu hususlar üzerinde durulmadan yanlış değerlendirme sonucu verilen kararın bozulması gerekmiştir.
2- Hakediş tarihlerinde davalının temerrüdü olmadığı halde temerrüt faizinin mahkemece dava tarihi yerine bu tarihlerden başlatılması da BK. 101. maddeye aykırı bulunmuş, kabul şekline göre de bu husus bozma nedeni sayılmıştır.
Sonuç : Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı Belediye yararına (BOZULMASINA), bozma şekline göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 19.11.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy