(2004 S. K. m. 97/A)
Dava. Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere ve özellikle dosya arasında bulunan ticaret sicil kayıtları, vergi levhası, imza sirkülerine göre, davacı şirket ile borçlu şirketin ve dava dışı G. Turizm İşletmeleri A.Ş.nin yöneticilerinin aynı kişiler olduğu ve her üç şirketin de işyerlerinin aynı yerde bulunduğu ve böylece aralarında organik bağ bulunduğu anlaşılmaktadır. Borçlu şirketin SSKya olan borcu 1989-1991 yıllarına ait olup dayanılan adi kira sözleşmesi 4.4.1992 tarihini taşımaktadır.
İbraz edilen 8.1.1993 tarihli fatura davacı ve borçlu şirketlerle organik bağı bulunan Gediz A.Ş. tarafından düzenlenmiştir. Mahcuz eşyalar borçlu şirketin de adresi olan yerde haciz edilmiştir.
Öte yandan 844900 ve 843507 nolu telefonlarda aynı işyerinde haciz edilmiştir. Bu telefonların PTTde Mehmet Yerli adına kayıtlı olması menkul niteliğindeki telefonların başkasına ait olduğunu göstermez. İİK. nun 97/a maddesi gereğince borçlu ile 3. kişilerin menkul malı birlikte ellerinde bulundurmaları halinde dahi mal borçlu elinde addolunur ve menkul malı elinde bulunduran kimse onun maliki sayılır. Bu durumda mülkiyet karinesi borçlu, dolayısıyla alacaklı lehinedir. Bu karinenin aksi ancak güçlü ve inandırıcı delillerle kanıtlanabilir. Davacının dayandığı deliller, yukarıda açıklanan nedenlerle mülkiyet karinesinin aksini kanıtlar nitelikte olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulü yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı yararına BOZULMASINA, 14.09.1994 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy