(6762 S. K. m. 12, 21)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2- Yanlar arasındaki sözleşmenin 9. maddesinde arsa sahibi davacılara ait villaların yüklenicilere ait villalarla aynı inşaat kalitesinde ve standardında olacağı belirtilmiş, davacılar sözleşmenin bu maddesine dayanarak üç villa yönünden nefaset farkı olarak 700.000.000 TL. talep etmişlerdir. Mahkemece alınan 8.11.1999 tarihli bilirkişi raporunda sözleşmeye uygun olarak imal edilmeyen ve hiç yapılmayan imalatlar tutarı 346.715.544 TL. olarak saptanmış, davacılar bu miktarın bir villa için belirlendiğini, kendilerine sözleşme gereği 3 villa verileceğini, dolayısıyla belirlenen miktarın 3 katı esas alınarak hesap yapılması gerektiğini ileri sürerek rapora itiraz etmişlerdir. Anılan rapor içeriğinden hesaplanan tazminat tutarının davacılara ait villaların tamamına ait olup olmadığı anlaşılamadığından 8.11.1999 tarihli raporu düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak bu hususun açıklığa kavuşturulması, hesaplanan nefaset farkı bir villaya ait ise davacılara ait üç adet villa bulunduğu gözetilerek davacılar talebi de aşılmamak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davacıların bu yöndeki itirazları nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
3- Sözleşmeye göre davacılara ait villaların ruhsat alımından itibaren 36 ay zarfında sözleşme koşullarında bitirilip teslimi gerekmektedir. İnşaat ruhsatı 8.6.1994 tarihinde alınmış olmakla süre 8.6.1997 tarihinde sona ermektedir. Sözleşmenin 11. maddesinde tabii afet, bayram tatili, kış şartları gibi mücbir sebeplerden dolayı inşaatın gecikmesi ile ilgili sürelerin inşaat süresine ilave edileceği öngörüldüğünden 13.6.2000 tarihli bilirkişi raporuna göre Isparta için çalışılamayan kış ayları ve bayram tatilleri nazara alındığında inşaatın 23.4.1998 tarihinde bitirilmesi gerekir. Her ne kadar villalar için 23.12.1997 tarihinde yapı kullanma izin belgesi alınmış ise de davacıların 5.6.1998 tarihli başvuruları üzerine Isparta Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/302 D.İş. tespit dosyası ile yapılan tespitte davacılara ait villalarda eksik işlerin varlığı saptandığından bu eksik işlerin giderilebileceği süre de gözetilerek 23.4.1998 tarihinden itibaren gecikme süresinin belirlenmesi ve sözleşmenin 12 maddesi doğrultusunda davacılar lehine cezai şarta hükmedilmesi gerekirken inşaatların iskan ruhsatının alındığı tarih itibariyle gecikme olmadığından bahisle cezai şart talebinin reddi doğru olmamış, kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.
4- Davacılar dava dilekçelerinde talep ettikleri alacağa reeskont faizi yürütülmesini istemişlerdir. TTK.12.maddesi hükmünce her türlü inşaat işleri ticari iş olup, aynı kanunun 21.maddesi uyarınca bir taraf için ticari olan iş diğer taraf için de ticari iş sayılacağından hüküm altına alınan miktara reeskont faizi yürütülmesi gerekirken yasal faize hükmedilmiş olması da usul ve yasaya aykırı görülmüştür.
Sonuç: Yukarda 1. bentte yazılı nedenlerle davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2., 3. ve 4. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 30.04.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy