(2004 S. K. m. 72) (818 S. K. m. 101) (6762 S. K. m. 21)
Dava: Yukarıda gün ve numarası yazılı hükmün temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, cebri icra tehdidi altında yapılan fazla ödemenin istirdadı istemine ait olup, mahkemece kısmen kabulüne karar verilmiştir.
1- Davalı, 1.727.212.500 TL. asıl alacak ve 922.787.500 TL. işlemiş faizi olmak üzere toplam 2.650.000.000 TL.nin %70 faiziyle tahsili istemiyle davacı aleyhine Ankara 19. İcra Müdürlüğünün 2000/7473 s. dosyasıyla takibe geçmiş, davalı borlu 29.11.2000 gününde 1.710.765.000 TL., 14.12.2000 gününde ise 1.147.961.000 TL. ödemiştir. Dosyada mevcut faturalara göre davacının davalıya toplam 1.727.212.500 TL. asıl borcu olduğu ihtilafsızdır. Ne var ki; davalı alacaklı takipten önce Borçlar Kanununun 101/1. maddesi uyarınca alacağını belirterek davacıdan istediğini kanıtlamış değildir. Bu halde davacı borçlunun takip gününde temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. O durumda takip tarihi yerine bilirkişi raporuyla bağlı kalınarak faturaların ayniyat saymanlığına intikal ettiği tarihten faiz hesabı usul ve kanuna aykırıdır.
2- Davalı tacir olup, takibe konu iş, ticari işletmesiyle ilgilidir. Bir taraf için ticari sayılan iş, sair taraf için de ticari sayılır (TTK. 21.md). Bu sebeple davalının alacağına reeskont faizi uygulanması istemi yerindedir. Mahkemenin kanuni faize göre hüküm kurması kanuna aykırı olmuştur. Yine bu dava yönünden davalı ayrıca usulen temerrüde düşürülmüş değildir. Faizin dava tarihi yerine ödeme gününden başlatılması da doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda 1. bendde yazılı sebeplerle hükmün davacı yararına, 2. bendde yazılı sebeplerle davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istem halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 26.2.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy