(818 S. K. m. 126/son, 198, 215/son)
Mahalli mahkemesinden verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalılar vekilince duruşma istenmiş olmakla temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre her iki tarafında aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Asansörlerin bulunduğu bina Temmuz 1995 tarihinde iskan edilmiştir. Asansörlerde ortaya çıkan arıza, ayıp ve noksanlar için dava 3.5.2000 tarihinde açılmıştır. Davaya dayanak yapılan delil tespitine dair istem 1.3.2000 tarihlidir. Ayıpların noter kanalı ile ihbarı da 2000 yılı Şubat ayındadır.
Tespit dosyasına ibraz edilen dava dışı E.... Firmasından alınan 28.12.1998 tarihli teklif mektubunda asansörlerde mevcut arızalarla, kontrolü gereken hususlar ayrı ayrı sayılmıştır. Öte yandan davacıların beyanına göre her iki asansörün arızalanması üzerine biri için dava dışı firma ile sözleşme yapılıp onarıma gidilmiş diğeri kullanım dışı bırakılmıştır.
Davacılar açık ayıpları işin kabulü anında, gizli ayıpları da ortaya çıktığında vakıf olur olmaz davalılara bildirmekle yükümlüdür. Aksi halde ayıptan ötürü başvuru hakları düşer.
Dinlenen davacı tanıkları süresinde ayıp ihbarının varlığı hakkında özellikle tarih itibariyle yeterli beyanda bulunmuş değillerdir.
O halde açık ve gizli ayıplara dair istemin reddi gerekir. Nevar ki, zamanaşımı süresi içerisinde (BK. md. 126/son, 215/son) noksanlar bedeli dava edilebileceğine göre bilirkişiden ek rapor alınarak her iki asansörün ortaya çıkan arızaları gözetilerek yapımda noksanlarının saptanması ve bunların bedeli tayin ettirilip ortaya çıkan değere hükmedilmesi gerekirken noksanlıklar dışında ayıp bedeline dair tahsil kararı verilmesi bozma nedenidir.
3- Kabule göre de; 16 nolu bağımsız bölüm 240/2600 pay olarak 1/2'şer oranda Murat ve Aysun'a ait iken, bu davacılardan her birinin 240/2600 pay sahibi kabul edilerek buna göre hüküm tesis edilmiş olması yanlış olmuştur.
Bu nedenlerle kararın bozulması gerekir.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle taraflar, 3. bentte yazılı nedenlerle davalı yararına hükmün BOZULMASINA, 250.000.000'ar lira duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı alınarak birbirlerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istekleri halinde temiz eden taraflara geri verilmesine, 16.5.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy