(818 S. K. m. 355) (4077 S. K. m. 3)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Yanlar arasındaki uyuşmazlık, davacı evine monte edilen elektrikli kat kaloriferinin kusurlu olması nedeniyle iadesi ve ödenen bedelin tahsili talebine ilişkin olup eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılan dava sonucu istem tamamen kabul edilmiştir.
4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 3/F maddesinde, tüketici; bir mal veya hizmeti özel amaçlarla satın alarak nihai olarak kullanan veya tüketen gerçek veya tüzel kişi olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre Yasa hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır.
Somut olayda ise uyuşmazlık istisna (eser) sözleşmesinden kaynaklandığından anılan Yasanın uygulanması mümkün değildir. Dairemizin ve Yargıtay HGKnun istikrar kazanan görüşü de bu doğrultudadır.
Bu itibarla davaya genel hükümlere (BK. Madde 355) göre ve genel mahkemede bakılması yerine tüketici mahkemesi olarak özel hükümlere göre bakılıp sonuçlandırılması doğru olmamış, kararın görev yönünden bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının görev yönünden BOZULMASINA, bozma nedenine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 27.01.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy