(818 S. K. m. 159, 355, 358)
Dava: Hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıda 2. bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2- Yanlar arasındaki 22.6.1993 tarihli Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesine göre inşaat süresi sözleşme tarihinden itibaren 34 aydır. Sözleşmenin 9. maddesine göre daireler süresinde teslim edilmezse geçen her ay için daire başına 3.000.000.-TL tazminat ödenecek, 6 aydan sonra tazminat miktarı daire başı 6.000.000.-TL olacaktır. Sözleşmede kararlaştırılan bu bedel ifaya ekli ceza-i şart niteliğindedir. 1993 tarihinde kararlaştırılan bu miktarın üzerinde davacının zarara uğradığı alınan 23.03.2002 tarihli bilirkişi raporu ile saptanmıştır. BK. 159. maddesi uyarınca cezai şarttan daha fazla zarara uğrayan kişi, borçlunun kusurunu ispat ettiği takdirde fazlasını da isteyebilir. İnşaatın davalı kooperatiften kaynaklanan sebeplerle geciktiği ve dava tarihi itibariyle tamamlanıp teslim edilmediği anlaşıldığından mahkemece davacının gecikmeden dolayı uğradığı ve bilirkişi raporu ile belirlenen zararının rayiç kira bedeli üzerinden tahsiline karar verilmesi gerekirken sözleşmede kararlaştırılan miktardan fazlasının istenemeyeceğinden bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.
3- İnşaatın sözleşme gereği bitirilip teslim edilmesi gereken tarih 22.04. 1996'dır.
Davacı arsa sahibi dava dilekçesinde 19.01.1998 tarihine kadar geçen süre için gecikme bedelini Kuşadası İcra Müdürlüğü'nün 1998/100 sayılı takip dosyası ile tahsil ettiğini bildirerek bu davada 01.02.1998 tarihinden dava tarihine kadar geçen 2 yıl 2 ay ( 26 ay ) için gecikme tazminatı talebinde bulunduğu halde mahkemece davacı talebi aşılarak ne şekilde bulunduğu belli olmayan 22.02.1997 tarihinden dava tarihine kadar geçen 39 ay için gecikme cezasına hükmedilmesi de doğru olmamış, karar bu yönden de bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1. ) bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün ( 2. ) bentte açıklanan nedenlerle davacı arsa sahibi yararına, ( 3. ) bentte açıklanan nedenlerle de davalı yüklenici yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 08.07.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy