(3194 s. İmar K/21, 32)
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Dava, davalı yüklenicinin, taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesiyle yüklendiği bazı işleri hiç yapmadığı, bazılarını ise kalitesiz yaptığından bahisle tazminat ve Beykoz Belediyesi Başkanlığınca kesilen 3.950.000.000 TL idari para cezasının tahsili talebine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2- 3194 Sayılı İmar Yasasının 21. maddesine göre, istisnalar dışında tüm yapıların, yerel idareden alınan izne uygun tasdikli projesi doğrultusunda inşa edilmesi zorunludur. Aksi durumda, Yasanın 32. maddesi uyarınca ruhsatına aykırı yerler veya somut olayda olduğu gibi yapının tümü yıktırılır ve ilgililer hakkında imar suçundan ötürü cezai yaptırım uygulanır.
Dava konusu inşaata 24.1.1996 tarihinde bodrum ve 3 normal kat için inşaat ruhsatı verilmiş, inşaata ruhsat ve eklerine aykırı olarak büyük başlanmış olması nedeniyle 30.5.1996 tarihinde yapı tadil tutanağı düzenlenmiş ve 22.8.1996 tarihli Beykoz Belediyesi Encümen kararı ile de yıkım kararı verilmiştir. Bina 7 kat ve çekme kat olarak 8 katlı olarak inşa edilmiştir.
Davalı yüklenici tarafından inşa edilen bina yasaya aykırılık nedeniyle yıkım kararı verilen ve ekonomik değeri olmayan bir yapıdır. Böyle bir yerde yasaya aykırılığın süre gelmesi sonucunu doğuracak biçimde ayıplı ve eksik işler olduğundan söz edilerek bedelinin tahsili dava edilemez. Mahkemece bu durum gözden kaçırılarak ayıp ve eksik işler bedeline dair istemin reddi yerine, hüküm altına alınması doğru olmadığı gibi davalıdan tahsiline karar verilen imar para cezasının davacı tarafından 9.8.2000 tarihinde ödenmesi nedeniyle, bu tarih itibariyle istenebilirliği doğduğu halde daha önceki tarih olan dava tarihinden faiziyle tahsiline karar verilmesi de doğru olmadığından hükmün bu sebeplerle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ; Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz taleplerinin reddine, hükmün 2. bent gereğince temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 09.11.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy