(818 S. K. m. 355) (3095 S. K. m. 1, 2) (6762 S. K. m. 21)
Dava: Hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat M. geldi. Davalı avukatı gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilip gelmekle dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Yanlar arasında imzalanan sözleşme uyarınca imalat yaptığını ileri süren davacı 7 nolu hakediş bedelinin ödenmesi için icra takibine girişmiş, itiraz üzerine bu dava açılmıştır. Mahkemece dosya üzerinde alınan bilirkişi raporu dayanak yapılarak hükme varılmıştır. Oysa 7 nolu hakediş ve daha öncesine dayalı işlemler hakkında ceza mahkemesinde dava açıldığı ve devam ettiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla işin metrajında, fiyatında ve ayıplı imalat yapılıp yapılmadığının belirlenmesinde dosya üzerinde yapılan inceleme ile sonuca ulaşılması mümkün değildir. Bu nedenle mahkemece yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla mahallinde keşif yapılıp gerçekleştirilen işin metrajı, mevcut işteki ayıplı imalatlar ve sözleşmede kararlaştırılan bedeller dikkate alınıp davacının hak ettiği tutarın belirlenmesi, teftiş kurul raporundan ayrılan noktalarda bilirkişilerden mütalaa alınması ve dosyadaki tüm belgelerle birlikte davanın karara bağlanması gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması uygun bulunmuştur.
3- Davacının sair temyiz itirazlarına gelince; dava konusu, ticari iş sayılan eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup geciken alacaklar için talep halinde 3095 Sayılı Yasadaki avans faizinin uygulanması gerekir. Davacı icra takibinde % 75 oranında faiz istemekle avans faizi talep ettiğinin kabulü zorunludur. Bu nedenle davacının varsa alacağına 24.04.2001 tarihinden % 75 oranını geçmemek kaydıyla % 70 ve değişen oranlarda avans faizi yürütülmesi gerekirken yasal faiz uygulanması doğru olmamış, davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde bulunmuştur.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı belediye, 3. bent gereğince de davacı şirket yararına BOZULMASINA, 375.000.000.- TL. duruşma vekillik ücretinin davalı belediyeden alınarak davacıya verilmesine, vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine mahal olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 01.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy