(818 S. K. m. 355)
Mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Taraflar arasındaki uyuşmazlık 27.03.2000 tarihli kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup; davacı yüklenici, davalı ise arsa sahibidir.
Davacı yüklenici, inşaatı tamamladığını ileri sürerek 5 adet dairenin tapularının iptaliyle adına tescilini, kira bedelinin ödetilmesini, tapu iptal ve tescil mümkün olmadığı takdirde dairelerin bedelinin tahsilini talep ve dava etmiş, mahkemece davanın 49.246,39 YTL'lik bölümünün kabulüne, fazla istemin reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalı arsa sahibinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2) Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde yüklenicinin edimi (borcu) inşaatı sözleşmesine, imar planına, tasdikli plan ve projesine uygun şekilde tamamlayıp arsa sahibine teslim etmek, arsa sahibinin borcu ise taahhüt ettiği tapu paylarını yükleniciye devretmekten ibarettir. Dosya kapsamına ve alınan bilirkişi raporlarına göre, inşaatın %83 oranında gerçekleştiği, 4. normal katın kaçak ve imara aykırı olup yıkılması gerektiği belirlenmiştir. Bu haliyle temerrüde düşen imara aykırı yapılaşmaya giden davacı yüklenicinin gecikme tazminatı isteminde bulunamayacağı gözden kaçırılarak, bilirkişice saptanan 9.821.390.000 TL'nin hüküm altına alınması doğru olmamıştır.
Davacının 4 adet dairenin bedeli ile ilgili olarak kurulan hükme yönelik davalının temyiz itirazlarına gelince; yukarıda da açıklandığı gibi, yüklenici imara ve tasdikli projesine uygun bir inşaat yaptığı takdirde bedele hak kazanacaktır. Yapılan inşaatın 4. katı kaçak olup, yıkımının gerektiği anlaşılmakla beraber, bu katın yıkılması halinde inşaatın diğer bölümlerinin yasal hale gelip gelemeyeceği incelenmemiştir. Bu konudaki raporlardaki açıklamalar da denetime yeterli değildir. Öte yandan, inşaattan davacıya verilecek bazı bağımsız bölümlerin davacı tarafından üçüncü kişilere satıldığı ve bedelinin de kısmen tahsil olunduğu açıklanmıştır.
Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; yapının son katı hariç diğer bölümlerinin imara uygunluğunun bilirkişilerden alınacak ek raporla saptanması, inşaatın tümünün yıkımı gerekmiyor ise inşaatın yasal kısımlarının yani davacı tarafından gerçekleştirilen tüm inşaatın bedelinin saptanması, bundan davacı tarafından üçüncü kişilere satılıp bedeli kendisine ödenen meblağın alacaktan düşülerek varsa kalanına hükmedilmesinden, yapılacak inceleme sonucunda inşaatın tümünün yıkımı gerekiyor ise davanın tamamen reddedilmesinden ibarettir.
Bu hususlar üzerinde durulmadan mahkemece eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeyle davanın kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte yazılı sebeplerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı İsmail'in temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 01.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy