(818 S. K. m. 101) (Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi m. 39)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava ve birleşen dava kalan iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece asıl davanın tamamen, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2- Taraflar arasındaki 15.07.1993 tarihli sözleşmenin 2. maddesinin F bendine göre Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi sözleşme eki olarak kabul edilmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde 10, 11 ve 12 numaralı hakedişlerin eksik ödendiğini, 15 numaralı hakedişin ise hiç ödenmediğini belirterek istekte bulunmuştur. Davaya konu yapılan 10, 11 ve 12 numaralı hakedişler davacı yüklenici tarafından ihtirazi kayıtsız imzalanmıştır. Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi sözleşme eki olduğuna göre, sözkonusu şartnamenin 39. maddesi uyarınca yüklenici ihtirazi kayıtsız imzaladığı hakedişlere dayanarak eksik bedel isteminde bulunamaz. Davacı sadece bedelini almadığı 15 numaralı hakediş yönünden istekte bulunabilir. Davacı tarafından 15 numaralı hakediş 6.827.798.729 TL. olarak düzenlendiğine göre, asıl davada bu miktarın kabulü ile yetinilmesi ve fazla istemin reddine karar verilmesi gerekirken, asıl davanın tamamen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.
3- Bir alacağa temerrüt faizi yürütülebilmesi için borçlunun BK.101. maddesi uyarınca temerrüde düşürülmesi zorunludur. Hakedişlerin hazırlanıp iş sahibine verilmesi iş sahibini temerrüde düşürücü bir işlem niteliğinde değildir. Mahkemece tarihleri de belirtilmeksizin hakedişin verildiği tarihten itibaren alacağa faiz yürütülmesi de hatalı olmuştur. Ancak davacının dosya içerisinde bulunan 12.01.1999 tarihli ihtarnamesini davalı iş sahibine gönderdiği anlaşıldığından, bu ihtarnamenin tebliğ tarihi araştırılıp, ihtarnamenin davalıya tebliğ tarihinden itibaren kabul edilen alacağa faiz yürütülmesi gerekir.
4- Davacı vekili asıl dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmadığı halde bilirkişi raporuna göre birleşen davayı açarak fazla istekte bulunmuş, birleşen davadaki istek de mahkemece kısmen kabul edilmiştir. Asıl davada fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmadığı gözden kaçırılarak, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmesi de kabul şekline göre bozma nedenidir.
Mahkemece yapılacak iş; davacının düzenlediği ve bedelini tahsil edemediği 15 numaralı hakediş bedeli yönünden davanın kabul edilmesinden ve bu miktara ihtarnamenin tebliği ile oluşan temerrüt tarihi belirlenip, bu tarihten itibaren reeskont faizi yürütülmesinden, asıl davadaki fazlaya ilişkin istek ile birleşen dava yönünden davanın reddedilmesinden ibarettir.
Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2., 3. ve 4. bentler uyarınca kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 18.09.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy