(818 S. K. m. 158) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalı Abaş Prefabrike Yapı Elemanları ve Turz. San. Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat Behçet Tunçok ile davalı-k.davacı vekili avukat Necmi Öztürk geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, fazla iş bedelinin, birleşen dava ise cezai şart ile ayıpların giderilme bedellerinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece her iki davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı ve birleşen davanın davalısı yüklenici şirket tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve birleşen davanın davalısı yüklenici şirketin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Taraflar arasındaki 06.06.2003 tarihli sözleşmenin 13. maddesinde kararlaştırılan cezai şart BK.nun 158/II. maddesinde düzenlenen ifaya ekli cezadır. Bu cezanın istenebilmesi için teslimde ceza hakkının saklı tutulduğunun belirtilmesi, diğer bir ifadeyle bu konuda ihtirazi kayıt konulmuş olması gerekir. Aksi takdirde ceza isteme hakkı düşer. Dosyada bulunan 03.12.2003 günlü tutanak başlıklı belgeden işin bu tutanak tarihinde bitirildiği anlaşılmaktadır. İş sahibi vekili de birleşen davanın dava dilekçesinin 2. sayfasında işin 03.12.2003 günü iş saati bitiminde bitirildiğini belirtmiştir. İşin bitirilip iş sahibinin teslim aldığı 03.12.2003 tarihinde düzenlenen tutanakta cezai şart yönünden ihtirazi kayıt konulmadığı sonucuna varılmaktadır. İş sahibi şirket tarafından işin bitirilip teslim alınmasından sonra yüklenici şirkete gönderilen 23.02.2004 günlü ihtarın 4 nolu bendinde gecikme cezası için dava açmak zorunda kalacaklarının bildirilmiş olması, işin ihtirazi kayıtsız teslim alındığı sonucunu değiştirecek nitelikte değildir. Ayrıca birleşen davada, ayıplı işlerin giderilme bedelinin de dava konusu yapılmış olması, işin 03.12.2003 tarihinde teslim alındığının delilidir. Bu durumda yüklenici şirket tarafından yapılan iş 03.12.2003 tarihinde ihtirazi kayıtsız teslim alındığından iş sahibi şirketin ifaya ekli cezayı isteme hakkının düştüğü dikkate alınarak bu istemin reddi yerine, kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.
3- İş sahibi şirket, birleşen davasında, bina içi ve bina dışı zemin betonlarındaki ayıplı imalatın giderilme bedeli olarak 12.000.000.000 TL. (12.000,00 YTL) istekte bulunduğu halde, bilirkişilerin bu konuda belirledikleri 17.019,17 YTL dikkate alınarak karar oluşturulması, HUMK. nun 74. maddesine aykırı olmuştur.
4- İş sahibi şirket birleşen davasında reeskont faizi istediği halde, mahkemece avans faizi uygulanarak tahsil kararı verilmesi de HUMK. nun 74. maddesine aykırı ve dolayısıyla hatalı olmuştur.
Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı ve birleşen davanın davalısı yüklenici şirketin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2., 3. ve 4. bentleri uyarınca davacı ve birleşen davanın davalısı yüklenici şirket yararına BOZULMASINA, 550,00 YTL vekalet ücretinin iş sahibi şirketten alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı ve birleşen davanın davalısı yüklenici şirkete verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı Abaş Prefabrike Yapı Elemanları ve Turz. San. Tic. A.Ş. ne geri verilmesine, 08.05.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy