Davacı ... ile davalı .... Paz. Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 16.10.2009 gün ve 2008/660-20091002 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- K A R A R -
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi çeşitli kararlarında Harçlar Kanunu'nun 28. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin “karar ve ilâm harcı ödenmedikçe, ilgiliye ilâm verilmez” biçimindeki cümlesinin kişilerin karara erişimini engellediği gerekçesiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesine aykırı bulmuştur. Anayasa'nın 90. maddesi uyarınca Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi hükümleri kanun hükmünde kabul edilmektedir.
492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 28. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendindeki "karar ve ilâm harcı ödenmedikçe ilgiliye ilâm verilmez" biçimindeki 2. cümlesi uyarınca mahkemece davacının istemi reddedilmiş ise de; bu madde hükmü 17.03.2010 tarih ve 27524 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 14.01.2010 gün 2009/27 Esas 2010/9 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile iptâl edilmiştir. Bu durumda kararın ilgilisine verilmesi ve tebliğe çıkartılması için karar ve ilâm harcının ödenmesi gerektiğine ilişkin düzenlemenin yasal dayanağı kalmamıştır.
HUMK'nın 427/I. maddesi uyarınca mahkemelerce verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.
Davacı tarafından temyiz konusu yapılan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 16.10.2009 gün, 2008/660 Esas-2009/1002 Karar sayılı ek kararı nihai karar niteliğinde olmadığı, mahkemesince Anayasa Mahkemesi tarafından red kararının dayanağı olan madde hükmünün iptâl edilmiş olması sebebiyle ve verilen temyiz dilekçesi itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek ek kararın kaldırılıp, karar ve ilâm harcı alınmadan ilâmın tebliğe çıkartılması gerektiğinden ek kararın temyizi kabîl değildir. Bu sebeple davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 16.10.2009 gün, 2008/660 Esas-2009/1002 Karar sayılı ek kararı nihai karar niteliğinde olmayıp, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulması mümkün olmadığından davacının temyiz isteminin REDDİNE, ödediği temyiz ve Yargıtay başvurma peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.