(818 S. K. m. 355, 364)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, eser sözleşmesine dayalı olarak açılmış olup; bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 93.239,13 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş ve verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Mahkemece verilen 2004/195 E. ve 2006/221 K. sayılı davanın reddine ilişkin önceki hüküm; Dairemizin 2006/7715 E. ve 2007/7728 K. sayılı ilamı ile davacı yararına bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.
Davacı şirket 359.640,00 TL bakiye iş bedelinin davalı yanca ödenmediğini ileri sürerek davalıdan tahsilini dava etmiştir. Dairemizin bozma ilamında vurgulandığı üzere; BK'nın 364. maddesi hükmü gereğince, eser sözleşmesinin konusu olan işin teslimini yüklenici; iş bedelinin tamamen ya da kısmen ödendiğini veya istenebilir olmadığını ise iş sahibi yasal delillerle kanıtlamakla ödevlidirler.
Mahkemece yaptırılan incelemeler sonucu alınan bilirkişi kurulu ve bilirkişi raporları incelendiğinde; davacının davalıdan hakedilen ve istenebilir alacağının toplamının 29.788,86 TL tutarında olduğu sonucuna varılmaktadır. Davalı, bozma ilamında da değinildiği üzere; belirtilen miktardaki borcunu davacıya ödediğini kanıtlayan yasal delil niteliğindeki belgelerini sunamamış ve ödendiğini kanıtlayamamıştır. Ancak, 29.788,86 TL tutarındaki davacı alacağının 2000 yılından 2004 yılı arasındaki fiyat farkının Devlet İstatistik Enstitüsü TEFE oranlarına göre 93.239,13 TL tutarındaki miktara eskale edilmesinin hukuksal bir dayanağı bulunmamaktadır. O halde; mahkemece, 29.788,86 TL davacı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, 93.239,13 TL'nin tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.
Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 25.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy