Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- K A R A R -
Dava, maddi tazminatın tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yanlar arasında... plakalı.... model aracın iç döşemesinin iyileştirilmesi işinin, davalı şirket tarafından yapılması hususunda “sözlü sözleşme” yapıldığı çekişmesizdir. Bu sözleşme somut olayda uygulanması gereken 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 355. maddesi hükmünde tanımı yapılan bir “eser” sözleşmesidir. Davacı şirket iş sahibi; davalı ise yüklenicidir. Davada, yüklenici davalı tarafından yapılan işlerin ayıplı olduğu ileri sürülerek ayıpların giderim bedelinin tahsili istenmektedir.
Ayıp, bir malda ya da eserde sözleşme ve Yasa hükümlerine göre normal olarak bulunması gereken niteliklerin bulunmaması; ya da bulunmaması gereken bozuklukların bulunmasıdır. 818 Sayılı Kanun'un 360. maddesi hükmü gereğince, eser, iş sahibinin kullanamayacağı ve nısfet kurallarına göre kabule zorlanamayacağı ölçüde kusurlu veya sözleşmeye önemli ölçüde aykırı olursa, iş sahibi, o eseri kabulden kaçınabilir. Eserdeki kusur veya sözleşmeye aykırılık yukarıda açıklanan ölçüde önemli değilse, iş sahibi, eserin değerindeki eksiklik oranında iş bedelinin indirilmesini isteyebilir; eğer kusurların giderilmesi büyük harcamaları gerektirmiyorsa yükleniciyi onarıma zorlayabilir. Başka bir anlatımla ayıpların giderim bedelini yükleniciden isteyebilir.
Somut olay da; yüklenici tarafından yapılan tüm işler ve işin bedeli davalı tarafından düzenlenen 14.01.2009 tarihli ve ... numaralı faturada gösterilmiş olup; fatura kapsamının doğruluğu tarafların da kabulündedir. Ayrıca, iş bedeli kapsamında davalı tarafından düzenlenen 21.01.2009 tarihli 2565 sıra numaralı fatura kapsamı da taraflar arasında çekişmeli değildir. Faturalarda gösterilen işler, .... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/398 D.iş sayılı dosyası üzerinden bilirkişiye incelettirilmiş ve ayıplı işler, 22.06.2009 havale tarihli bilirkişi raporunda açıklanmıştır. Diğer yandan, araç üzerinde servisinde yapılan inceleme sonucu sunulan 16.09.2009 tarihli ve servisinde müdürü ile kaporta boya şefi tarafından imzalanan “Tutanak” başlıklı inceleme raporunda da, delil tespiti sonucu verilen bilirkişi raporunda açıklanan ayıplı işler tespit olunmuştur.
Mahkemece yaptırılan inceleme sonucu sunulan bilirkişi raporu ile bu rapora ek verilen rapor ayıpların giderilmesi bedeline yönelik soyut tespitleri içerdiğinden, hüküm verilmesine yeterli görülmemiştir. Mahkemece, inceleme konusu işi bilen bilirkişi ya da bilirkişi kurulu oluşturularak ayıpların ortaya çıktığı zamandaki serbest piyasa fiyatlarına göre ayıpların giderim bedelinin belirlenmesi ve taleple bağlılık ilkesi de gözetilerek, varılacak sonuca göre uyuşmazlığın çözüme bağlanması gerekmektedir.
Davada, ayıpların giderilmesi bedeli istendiği halde; mahkemece, iş sahibi tarafından sözleşme konusu eser kısmen reddedilmişçesine koltuk bedeli ile imitasyon derinin KDV dahil bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi; bedelinin tahsiline karar verilen işlerde kullanılan malzemelerin davalıya iadesine karar verilmemesi de kabul şekli bakımından yanlış olmuştur.
Yukarıda yapılan açıklamalar gözetilerek yargılama yapılıp uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için kararın taraflar yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.