(4721 S. K. m. 692)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı ile D. U. dışındaki davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş, D. U. dışındaki davalılar tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı D. U. vekili Ş. Y. ile davalılar S. T. vs. vekili Avukat E. K. geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı D. U. ile davalılar S. T. vs. avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, tapu iptali ve tescil istemleriyle, 50.000,00 TL ceza koşulu alacağının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi talebiyle açılmış; mahkemece, davalılardan D. U. hakkındaki tapu iptali ve tescili davası ile ceza koşulu alacağının tahsiline ilişkin davanın reddine; tapu iptali ve tescili davasının kabulüne karar verilmiş ve verilen karar davalılardan Derviş dışındaki diğer davalılar vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Temyiz eden davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Arsa sahipleri M. T., M. Ş., F. B., İ. T., A. T., A. Ö., Ş. T., H. T., Z. S., A. T., S. K., B. T., D. Ö. ve M. T. ile yüklenici Güneş Mühendislik ve Mimarlık İnşaat Taahhüt Turizm Tic. ve San. Ltd. Şti. (Çağat Güneş Mühendislik Ltd. Şti.) arasında, Mersin 8. Noterliğince doğrudan düzenlenen 30.11.1995 tarihli 813 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmıştır. Bu sözleşmede sözleşme konusu taşınmazın tapu kaydı gösterilmemiş ise de; sözleşme konusu taşınmazın, Mersin-Kuyuluk Köyü Karşılıklı ören mevkiinde bulunan ve tapu sicilinin 32/3128, 3129 sahifesinde ve 419 parsel numarasında kayıtlı taşınmaz olduğu çekişmeli değildir. Aynı Noterlikçe doğrudan düzenlenen 21.11.1997 tarihli ve Düzenleme Şeklinde Ek Sözleşme başlıklı sözleşme yapılmış; bu sözleşme yüklenici şirket ile arsa sahiplerinden H. T., D. Ö. ve A. Ö. dışındaki diğer paydaşlar tarafından imzalanmıştır. H. T. ile yüklenici şirket arasında anılan Noterce düzenleme şeklinde 16.01.1998 ve D. Ö. ile yüklenici şirket arasında da 19.01.1998 tarihli ayrı ayrı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri yapılmıştır. 21.11.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin birinci sahifesinde, Mersin 8. Noterliğince doğrudan düzenlenen 30.11.1995 gün ve 813 sayılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin fesih olunduğu ve bu ek sözleşmenin taraflar arasında yürürlüğe konulduğu yazılıdır. Yine arsa sahiplerinden H. ve D. yapılan sözleşmeler incelendiğinde de; 21.11.1997 tarihli sözleşmenin 35. maddesi hariç, diğer hükümlerini içerdikleri sonucuna varılmaktadır.
Türk Medeni Kanununun 692. maddesi hükmü gereğince, paylı malın özgülendiği amacın değişmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması, oybirliği ile aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Somut olayda, müşterek paydaşlardan A. Ö. tarafından 21.11.1997, 16.01.1998 ve 19.01.1998 tarihli sözleşmeler imzalandığı gibi; bu sözleşmelere onay verildiğine dair dosya kapsamında bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. O halde, TMKnın 692. maddesi hükmü gereğince, sözü edilen sözleşmelerin tarafları bağlayıcı olduğu kabul edilemez. Zorunlu şekil koşuluna uygun şekilde yapılan ve sözleşme konusu taşınmazın tüm müşterek paydaşlarınca imzalanan, 30.11.1995 tarihli ve 803 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi geçerli ve tarafları bağlayıcıdır. Mahkemece, 30.11.1995 tarihli sözleşme hükümlerine göre yanlar arasındaki uyuşmazlığın çözüme bağlanması gerekirken davalılardan A. Ö. hakkında bu sözleşmenin; diğer davalılar hakkında da diğer sözleşmelerin uygulanmasıyla uyuşmazlığın çözüme bağlanması doğru değildir.
Diğer yandan, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu olan taşınmaza yapılan inşaatın seviyesi, sözleşmenin taraflarından birine ya da bir kısmına yapılacak inşaatın seviyesine göre değil, sözleşme konusu tüm işe göre yapılan işin seviyesinin belirlenmesi gerekir. Mahkemece, arsa sahiplerine yapılan bağımsız bölümler esas alınarak işin seviyesinin tespitiyle tapu iptali tescili davasının kabulüne karar verilmesi de kabul şekli bakımından doğru olmamıştır. O halde; yanlar arasında yürürlükte bulunan 30.11.1995 tarihli ve 803 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde öngörülen koşullar değerlendirilerek bu sözleşme hükümlerine göre davacı yüklenici şirketin tapu iptali ve tescili istemine ilişkin davasının incelenmesi gerekir.
Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle kararın temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalılara verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacı ile D. U. dışındaki davalılara geri verilmesine, 10.07.2013 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy