Mahkemesi: Sulh Hukuk Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- K A R A R -
Uyuşmazlık 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Davada bakiye iş bedelinin tahsili istemiyle girişilen ilâmsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve %40'dan az olmamak üzere icra inkâr tazminatının tahsili istenmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, itirazın 6.833,40 TL asıl alacak yönünden iptâliyle takibin bu miktar üzerinden devamına ve icra inkâr tazminatına karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-İİK'nın 67/2. maddesi uyarınca itirazın iptâli davasında takibe itiraz eden borçlunun icra inkâr tazminatıyla sorumlu tutulabilmesi için takibe itirazında haksız olması gerekir. Alacak likit olmayıp varlığı ve miktarı bilirkişi incelemesiyle belirleniyorsa borçlunun takibe itirazında haksız olduğu kabul edilemez. Somut olayda davacı icra takibinde 7.165,01 TL asıl alacağın tahsilini istemiş, mahkemece taraf defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda davacının bakiye alacağı 6.833,40 TL olarak belirlenmiş ve mahkemece bu miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacının bakiye alacağı bilirkişi incelemesiyle belirlendiğinden ve talep edilenden daha aza hükmedildiğinden alacağın likit olduğu ve borçlunun takibe itirazında haksız olduğu kabul edilemez. Bu durumda koşulları oluşmayan icra inkâr tazminatı isteminin reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.
3-Mahkemece dava sonunda alınması gereken karar ve ilâm harcı 207,97 TL hesaplanarak bu miktardan peşin alınan 106,45 TL'nin mahsubuyla kalan 101,52 TL harcın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Oysa hüküm altına alınan 6.833,40 TL üzerinden binde 68,31 oranına göre alınması gereken karar ve ilâm harcı tutarı 466,79 TL'dir. Mahkemece harcın eksik hesaplanması da tarifeye aykırı olmuştur.
Kararın yukarıda 2. ve 3. bentlerde yazılı nedenlerle bozulması gerekirse de yapılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken mülga 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın değinilen yönlerden düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın icra inkâr tazminatıyla ilgili 2 nolu bendinin tamamen karardan çıkartılarak yerine “koşulları oluşmadığından davacının icra inkâr tazminatı isteminin reddine” cümlesinin yazılmasına, 3. bent uyarınca kararın harçla ilgili 3 nolu bendinin tamamen çıkartılarak yerine 493 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı I. sayılı tarife uyarınca hesaplanan 466,79 TL karar ve ilâm harcından davanın açılması sırasında peşin alınan 106,45 TL harcın mahsubuyla kalan 360,27 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir yazılmasına” cümlesinin eklenmesine, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.