Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya verilerek verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- K A R A R -
Dava, iş sahibi tarafından ödenen damga vergisi ödemelerinin sözleşme gereği yükleniciden rücu'en tahsili amacıyla girişilen icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili istemlerine ilişkin olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne dair verilen karar icra inkâr tazminatının şartları ve oranı yönünden taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince; 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67/II. maddesindeki “% 40'dan…” ibaresi, 6352 Sayılı Kanun'un 11. maddesi ile “% 20'sinden…” şeklinde değiştirilmiştir. Sözü edilen değişiklik, 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
6352 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanunu'na eklenen geçici 10. madde uyarınca, bu Kanun'un ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerinin uygulanmasına devam edilir. Bu durumda, 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan ve açılacak olan itirazın iptâli davalarında icra inkâr tazminatı asgari % 40 olarak uygulanmalıdır.
Somut olayda davacı, icra takibini 25.11.2011 tarihinde başlatmış olduğundan, davacı lehine belirlenecek icra inkâr tazminatının asıl alacağın % 40’ından az olarak tespiti mümkün değildir. Bu nedenle, mahkemece davacı yararına asıl alacağın % 40’ı oranında icra inkâr tazminatına hükmedilmesi gerekirken % 20 oranında icra inkâr tazminatına hükmedilmesi doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle kararın hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin üçüncü paragrafında yer alan “Kabul edilen miktar üzerinden % 20 inkâr tazminatı tutarı olan 5.643,72 TL’nin davalıdan tahsiline (% 40 inkâr talebi red % 20 kabul edildi)” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “Asıl alacak miktarı olan 28.071,86 TL’nin % 40’ına karşılık gelen 11.228,75 TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.516,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
.
Full & Egal Universal Law Academy