Davacı ile davalı arasındaki davadan dolayı Asliye Hukuk Hakimliğince verilen gün ve sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- K A R A R -
14.07.2004 gün ve 5219 sayılı Yasa'nın 2 A maddesinin c fıkrası ile HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'ye çıkarılmıştır.
Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kararı 19.02.2015 tarihlidir. Davada Hibe Danışmanlık Sözleşmesi'nden kaynaklanan başarı prim ücretinin ödenmeyen bakiye 2.000,00 TL'sinin tahsili için başlatılan takibe yapılan itirazın iptâli talep edilmiş, mahkemece davanın kabulü ile İcra Müdürlüğü'nün 2013/ sayılı takip dosyasında davalının yapmış olduğu itirazın iptâline, asıl alacağın %20'si oranında icra inkâr tazminatına hükmedilmiş olduğundan karar davalı açısından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca'da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin, mahkeme hükmünün kesin olması yönünden REDDİNE, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harcının istek halinde temyiz eden davalı 'ye geri verilmesine, 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.