....
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- K A R A R -
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı davasında, aralarındaki cari hesaba göre davalıya fason imalât yaptığını, 26.04.2013 tarihli 31.529,94 TL'lık fatura ile yapılan imalâtların 26.04.2013 tarihli irsaliye ile teslim edildiğini, davalının fatura alacağına mahsuben bir kısım ödeme yaptığını, faturaya yasal itiraz süresi geçtikten sonra 31.05.2013 tarihli 10.343.70 TL'lik reklamasyon faturası gönderdiğini, bu faturayı kabul etmeyip iade ettiklerini, bakiye alacaklarının ödenmemesi üzerine icra takibine geçtiklerini ancak takibe itiraz ettiğini belirterek icra takibine davalının itirazının iptâline karar verilmesini talep etmiş, davalı savunmasında ticari ilişkiden kaynaklanan tüm borçlarını zamanında ve eksiksiz olarak davacı tarafa ödediklerini, ancak davacı tarafça yapılan ütü ve paketleme işçiliği sebebiyle teslim edilmiş olan tekstil ürünlerinde ayıp ve hatalar, ütünün yanlış yapılması ve ütü bozuklukları tespit edildiğini, bu ayıpların davacı tarafa yasal süresi içinde sözlü ve yazılı olarak bildirildiğini, bu ayıp sebebiyle siparişlerini zamanında yetiştiremediklerini, düzenledikleri 31.05.2013 tarihli 10.343,70 TL tutarında reklamasyon faturasının davacı tarafından iade edildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece davacının davalıya teslim ettiği imalâtların ayıplı olduğu, davalı tarafından muayene ve ayıp ihbarının Borçlar Kanunu'na göre süresi içerisinde yapıldığı, ayıbın tamir ettirilip ürünlerin .... bulunan bir şirkete ihraç edildiği, reklamasyon faturasının davacı alacağından mahsubu sonrası takip öncesinde davacının davalıdan herhangi bir alacağının kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki fason dikim işi ile ilgili olarak davacının edimini yerine getirdiği, davalıya gönderdiği faturada yazılı işleri yaptığı ve bedeline hak kazandığı ihtilâfsızdır. İhtilâf davacının gerçekleştirdiği imalâtın ayıplı olup olmadığı, ayıbın niteliği ve ayıbın
....
giderim bedeli ile ilgilidir. Dosya kapsamına ve davalının savunmasına göre ayıp ihbarının süresinde yapıldığı anlaşılmakta ise de ayıplı olduğu ileri sürülen fason dikim işi yapılan ürünlerin mevcut olmadığı ve davalı tarafından satılarak elden çıkarıldığı ve bu haliyle ayıpların niteliği ve onarım bedeli konusunda inceleme yaptırılması imkânı kalmadığı görülmektedir (Emsal Yarg. 15. H.D. 2015/4587 E. 2016/389K. 25.1.2016 T.; Yarg. 15. H.D. 2013/3498 E. 2014/2912 K. 28.4.2014 T.; Yarg. 15. H.D. 2011/90 E. 2011/2933 K. 16.5.2011 T.; Yarg. 15. H.D. 2005/3385 E. 2005/7184 K. 29.12.2005 T.). Bu halde davalı ayıp nedeniyle giderim bedelini ispatlayamadığından davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi doğru olmamış bu nedenle kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
....