Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- K A R A R -
Dava, satım sonrası servis hizmetlerini kapsayan eser sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan, 21.10.2005 tarihli 14 adet araç alım satım sözleşmesi sonrasında, alınan araçların satış sonrası servis işleri ile ilgili olarak, 18.01.2005 tarihli servis protokolünün imzalandığını, protokole göre daha önce arıza yapan bazı araçlarla ilgili olarak protokolün 7. maddesi uyarınca kararlaştırılan cezai şart taleplerinin Yargıtay denetiminden geçip kesinleştiğini, aynı sözleşmeyle alınan araçlardan... plakalı araçlarda meydana gelen arızaların tamirinde yaşanan gecikmeler nedeniyle belirlenen; 36.560,00 TL cezai şart bedelinin avans faizi ve KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, davalı vekili araçların servise getirilmediğini, ceza miktarının nasıl hesaplandığının anlaşılmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece dosyaya sunulan belgelere göre, protokolün 7. maddesi çerçevesinde, arızalanan araçların davalıya bildiriminden sonra, geç müdahale süresine ve maddede belirlenmiş saat bedeline göre bilirkişilerce belirlenen ceza bedeli üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak davacının kabul edilen KDV talebi yönünden, harcı yatırılarak usulüne uygun açılmış bir davası bulunmamaktadır. 492 sayılı Yasa'nın 32. maddesi uyarınca yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Bu husus kamu
düzenine ilişkin bulunduğundan, davacı tarafça karar temyiz edilmemiş olsa da, resen bozma sebebidir. Açıklanan nedenlerle harcı yatırılmayan KDV isteminin kabulüne hükmedilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükümün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 123,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 28.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.