Davacılar 1-G.. Z.. 2-U.. K.. ile davalı M.. T.. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 26.04.2016 gün ve 2015/9-2016/275 sayılı hükmü bozan Dairemizin 27.06.2018 gün ve 2018/1061-2763 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- K A R A R -
Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan sözleşmenin feshi, yükleniciye devri yapılan bağımsız bölümlerin arsa sahiplerine iadesi ile mahrum kalınan kira bedellerinin tahsili istemine ilişkin olup, yerel mahkemece davanın kabulüne ve 30.000,00 TL kira bedelinin tahsiline ilişkin verilen hüküm davalı vekilince temyiz edilmiş, Dairemiz sözleşmenin feshi ile birlikte müspet zarar niteliğindeki mahrum kalınan kira bedelinin bir arada istenemeyeceği gerekçesi ile kararı bozmuş, davalı tarafından bu kez karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.
Davacı vekili, taraflar arasında 26.11.2010 tarihinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye göre davacılara ait 3 parsel üzerinde 3 blok ve 80 daire olmak üzere inşaat yapımının kararlaştırıldığını, inşaat süresinin ruhsat tarihinden itibaren 3 yıl olduğunu, ruhsatın da en geç 01.03.2011 tarihine kadar alınmasının kararlaştırıldığını ancak 8 ve 9 parselde inşaata hiç başlanmadığını eski 10 yeni 20 nolu parselde yapılan inşaatta ise iskanın alınmadığını ve arsa sahiplerine 6 bağımsız bölüm verildiğini, inşaatın belirlenen sürede tamamlanmadığından sözleşmenin feshini, yükleniciye devri yapılan 23 adet bağımsız bölümün arsa sahiplerine iadesini ve ayrıca 30.000,00 TL mahrum kalınan kira bedelinin tahsilini talep etmiştir.
Davalı ise öncelikle tapu kaydının iptâli istenen 23 adet daire bakımından harç yatırılması gerektiğini, 8 ve 9 nolu parsellerdeki gecikmenin kendisinden kaynaklanmadığını Karayolları Genel Müdürlüğü’nden görüş istenmesi sebebi ve değişen yönetmelik gereği projenin de yenilenmesinin zaman kaybı yaşattığını, evrakların tamamlanması akabinde arsa sahiplerinin gerekli imzaları atmadığını ve verdikleri vekâletten kendisini azlettiklerini ve eski 10 yeni 20 nolu parseldeki inşaatta arsa sahiplerine düşen bağımsız bölümü teslim ettiğini, davanın reddini savunmuştur.
Yerel mahkemece bilirkişi incelemesi ve keşif icra edilmiş, 8 ve 9 nolu parseller üzerinde herhangi bir yapının bulunmadığı, Edremit Belediye’sinden alınan yazıda da bu parseller için ruhsat başvurusu bulunmadığı belirtilmiş, eski 10 yeni 20 nolu parsel bakımından 6 adet bağımsız bölümün arsa sahiplerine teslim edildiği, sözleşmeye göre arsa sahiplerine teslim edilmesi gereken toplam 16 daire bakımından 48.000,00 TL kira alacağı olduğu
Okundu.
belirtilmiş, ancak davacılar tarafından ıslah yapılmamış ve yerel mahkemece davanın mahrum kalınan kira bedeli bakımından 30.000,00 TL üzerinden kabulüne, sözleşmenin feshine, 8, 9, eski 10 yeni 20 nolu parselin davacılara iadesine karar verilmiştir.
1-Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Yerel mahkemece dava kabul edilerek sözleşmenin geriye etkili olarak feshine ve dava konusu parsellerin tapularının iptâli ile davacılar adına tesciline karar verilmiş ise de; eski 10 yeni 20 nolu parsel üzerinde kat irtifakı tesis edildiği ve bağımsız bölümlerin tapuda tescilli olarak dava dışı şahıslara ait olduğu, bu şahısların davada taraf gösterilmediği, bu hali ile infazı kabil bir karardan bahsedilemeyeceği, ayrıca 8 ve 9 nolu parsellerin zaten davacılar adına kayıtlı olduğu ve bu parseller için herhangi bir talepte bulunulmadığı, yerel mahkemece bu hususlar gözetilmeden talebin aşılması sureti ile karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş eski 10 yeni 20 nolu parselde kayıtlı bulunan taşınmazdaki daire malikleri hakkında dava açılıp bu dava ile birleştirilmesi sağlanıp infaza elverişli hüküm kurmak ve talep bulunmadığından 8 ve 9 nolu parsellerle ilgili hüküm kurmamak olmalıdır. Yerel mahkeme kararının belirtilen bozma sebebi yanında bu gerekçeyle de bozulması gerekirken sadece kira tazminatı yönünden bozulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebi bu yönüyle kabul edilerek ilaveli bozma yapılması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca karar düzeltme taleplerinin kabulü ile Dairemizin 27.06.2018 günlü 2018/5265 Esas 2018/2813 Karar sayılı ilâmına 2. bentteki gerekçe ilave edilerek mahkeme kararının açıklanan gerekçeyle de BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği karar düzeltme ve temyiz peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 17.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy