Mahkemesi :...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davalılar ... ve ... vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş, duruşma talebi kabul edilerek 18.02.2020 tarihinde yapılan duruşmaya davacılar vekili Avukat ... ile davalılar ... ve ... vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı asil gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
K A R A R -
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan gecikme tazminatı bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın ıslah edilmiş haliyle kabulüne dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi'nin 2018/2758 Esas, 2018/94 Karar 17.01.2019 tarihli kararıyla İstinaf başvurusu esastan reddedilmekle, bu kez karar davalı ... ve ihbar olunan ... vekilince temyiz edilmiştir. Davacılar arsa sahipleri, davalı yüklenicidir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle; HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek suretiyle, istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun şekilde inceleme yapılıp, bir isabetsizlik bulunmaksızın karar verilmiş olmasına göre; davalı yanın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacılar vekili, müvekkillerinin miras bırakanı ... ile davalı yükleniciler vekili arasında imzalanan ... 2. Noterliği'nin 9169 yevmiye nolu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine uygun olarak, süresi içinde anahtar teslimi (iskânı alınmış) olarak eserin teslim edilmemesi nedeniyle, saptanacak rayiç kira bedellerinin gecikme tazminatı olarak davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; Davalılar vekili cevap dilekçesinde; sözleşmeye göre A ve B blokların süresinden önce tamamlandığını, C ve B bloklar için kira bedeli istenmesinin haklı olmadığını, zira 10.10.2014 tarihinde ruhsat alınmasından sonra davacıların yeni taleplerde bulunması nedeniyle belediyeye tadilat ruhsatı başvurusu yapıldığını ve bu ruhsatın 16.10.2015 tarihinde verildiğini, bu yüzden sözleşmedeki 20 aylık inşaat süresinin henüz dolmadığını, sürenin 16.06.2017 tarihinde dolacağını, ayrıca davacıların ilk ruhsata göre C bloktan bir kat çıkarılıp yerine otopark yapılmasının karşılığında imalât bedellerinin %40'ını ödemeyi taahhüt etmelerine rağmen ödeme yapmadıklarını, eksikleri giderilen C ve B bloklarında anahtar teslimi için yaptıkları çağrıya uymadıklarını belirterek davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece davanın talep artırma istemiyle birlikte kabulüne karar verilmiştir.Taraflar arasında düzenlenen 18.04.2014 tarihli sözleşmede, inşaat süresi ruhsat tarihinden itibaren 20 ay olarak kararlaştırılmış olup, inşaatın devamı sırasında alınan tadilat ruhsatı ile inşaat alanının büyütüldüğü anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkemece, tadilat ruhsatının alınması için belediyede yapılması gereken işlemler için süre uzatımı hesaplanmış ise de, yapılacak fazla imalâtın süreye etkisi dikkate alınmamıştır. Bu sebeple, yapılacak fazla inşaat alanının imalât süresinin de bilirkişilere hesaplattırılarak inşaat süresine eklendikten sonra; davacıların gecikme tazminatı alacaklarının hesaplanıp, bundan sonra taraflar arasında düzenlenen 10.10.2014 tarihli sözleşme kapsamında, davacı arsa sahiplerine ödenmesi gereken gecikme tazminatı var ise miktarın bulunup, davalının takas mahsup savunmasının da değerlendirilmesi suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu verilen karar usul ve yasaya uygun olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün davalı yararına BOZULMASINA, 2.540,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'ya verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'ya iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 20.02.2020 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.