Mahkemesi:Tüketici Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- K A R A R -
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir.
Davacı yüklenici davasında davalı ile arasında düzenlenen 09.04.2014, 16.04.2014 ve 21.04.2014 tarihli sözleşmeler ile üstlendiği edimlerini yerine getirdiğini belirterek davalı tarafından ödenmeyen bakiye 19.250,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, davalı savunmasında, eksik ve hatalı işlerin olduğunu, davalının fatura düzenlemeden KDV talebinde bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davanın 3.946,73 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında imzalanan 3 ayrı sözleşme ile, davalıya ait villada bir kısım tadilat işlerinin davacı tarafından üstlenildiği ihtilâfsızdır. Uyuşmazlık sözleşme kapsamında yapılan işlerin miktarı ve ödeme konusundadır. Dosya kapsamından, davacı yüklenici tarafından davalı iş sahibi aleyhine, sözleşme dışı imalât bedeli alacağı için Ankara 9. Tüketici Mahkemesi’nin 2015/463 Esas sayılı dosyasında dava açıldığı, davanın kısmen kabulüne karar verildiği tarafların temyizi üzerine Dairemizin 20.01.2020 gün 2019/213 Esas, 2020/146 Karar sayılı ilamı ile derdest ise eldeki dava ile birleştirilmesi, karar verilip kesinleşmiş ise kesinleşen olgular dikkate alınarak ve bozmada belirtilen diğer araştırmaların yapılması gerekçesi ile kararın bozulduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda mahkemece taraflar arasındaki sözleşmeler aynı olup, her iki davada yapıldığı ileri sürülen işlerin sözleşme kapsamı veya dışında olup olmadığı hususlarında bir davada verilecek karar diğer davanın sonucunu etkileyecek nitelikte olduğu ve HMK’nın 166. maddesine göre davalar arasında irtibat olup birlikte görülmesi gerektiğinden eldeki dava ile Ankara 9. Tüketici Mahkemesi’nin bozmadan önceki 2015/463 Esas sayılı dava do
syasının birleştirilip gerekli inceleme de yapılarak davanın sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ile davanın kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken bakiye 52,80 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 6502 sayılı Kanun'un 73. maddesi gereğince tüketici mahkemeleri nezdinde tüketiciler, tüketici örgütleri ve Bakanlıkça açılacak davalar her türlü harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 15.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.