(5237 S. K. m. 146)
Dava: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Karar: Somut olayda;
Müşteki A. P.'na ait otoparkta işçi olarak çalışan sanığın, katılan tarafından otoparka bırakılan ve kendisine teslim edilmeyen katılana ait otomobili terminale kolisini götürmek amacı ile otoparktan çıkarıp otopark sahibinin ve katılanın rızası olmadan alıp geçici bir süre kullanıp iade edilmek üzere işlediği eyleminin TCK'nun 146. maddesinde belirtilen kullanma hırsızlığı suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,
Kabule göre de, suç tarihi itibariyle uygulanan Kanun maddesindeki adli para cezasının alt sınırının beş tam gün karşılığı olduğu gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca bozulmasına, 08.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy