(5237 S. K. m. 141) (YCGK. 12.06.2012 T. 2011/15-440 E. 2012/229 K.)
Dava: Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Karar: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Olay günü saat 12.00 sıralarında, sanığın, müşteki Y. İ.'nın yanına gelerek konuşmak amacıyla cep telefonunu istediği telefonu alarak yanından ayrıldığı daha sonra cep telefonunu iade etmediği, saat 16.30 sıralarında diğer müştekinin yanına giderek yine konuşmak amacıyla cep telefonunu istediği telefonu alarak ayrıldığı ve müştekiye ait cep telefonunu iade etmediğinin iddia edilen olayda. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.6.2012 tarih ve 2011/15-440 Esas- 2012/229 Karar sayılı ilamı gereğince; eylemlerin 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağına dair delillerin takdirinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı sair yönleri incelenmeksizin 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 Sayılı C.M.U.K.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 05.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy