(5252 S. K. m. 9) (765 S. K. m. 493, 522) (5237 S. K. m. 116, 142, 151) (1412 S. K. m. 321)
Dava: Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3 üncü maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasayla sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, eylemin suç tarihi itibariyle tabi olduğu 765 Sayılı TCK'nın 493/1 ve 522 maddeleriyle 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-b maddeyle belirlenen ceza ve aynı yasanın 116/1, 151/1 maddelerinde öngörülen cezaların birlikte karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği cihetle, bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan gerekçeden yoksun olarak denetime olanak vermeyecek şekilde, lehe yasanın belirlenmesi hususunda hiçbir değerlendirme de yapılmadan 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu uygulanmak suretiyle hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 inci maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy