MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMUK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, başvuru yapılacak mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin ne zaman başlayacağının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği, 11.11.2010 tarihli mahkumiyet hükmünün sanığın yokluğunda verildiği, yasa yolu bildirimde ise, 7 gün içerisinde mahkememize verilecek dilekçe ...' denilmek suretiyle yasa yolu süresinin ne zaman başlayacağı konusunda yanıltma yapıldığı, 18.03.2011 tarihinde hükmü tebliğ eden sanığın 14.05.2012 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde,
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; sanığın, arkadaşı olan katılandan ... plakalı aracını hastası olduğunu belirterek üç günlüğüne almasına rağmen katılana süresinde iade etmeyip katılanın tüm aramalarına rağmen kendisini ve arabayı bulamadığı şeklinde gerçekleşen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy