(5237 S. K. m. 158)
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'ın yolda yürümekte olan müştekiye yaklaşarak "Teyze benim Almanya'da bir dedem vardı, vefat etti, parası çok, biz bu paraları hayır amaçlı ihtiyacı olanlara dağıtıyoruz, senin veya tanıdığının ihtiyacı var mı" dediği, müştekinin öğrenci bir torunu olduğunu söylediği, bunun üzerine sanık D.’nın cebinden 400.TL para çıkararak müştekiye verdiği, "Yardım yapılacak başka bir şahıs var mı" diyerek sorduğu, müştekinin de akrabasının çocuğu olduğunu söylemesi ile sanık ...’nın mağdureye "Gel dedemin evi ileride, kendisine dua okunuyor, gel dinle, orada sana oğlundan 2.000.TL daha para vereyim" diyerek müştekiyi bir evin önüne götürdüğü, burada beklemekte olan sanık ... 'ın karşıladığı, sanık ...'ın müştekiye "Bende 1600.TL para var, 400.TL de sende varmış toplam 2.000. TL sana verelim ancak evine gidip değerli bir eşyanı alıp onun üzerine okuyalım, üzerinde değerli bir eşyan var mı" dedikten sonra müştekinin üzerindeki altın yüzük ve bileziği sanıklara verdiği, sanıkların müştekiye sen burada otur, bizi bekle altın bilezik ve yüzüğü okutup gelelim diyerek ayrıldıkları, geri dönmedikleri, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; dosya kapsamına göre sanıkların eylemlerinin TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)