(5237 S. K. m. 43, 52, 53, 158, 204) (YCGK 22.04.2014 T. 2013/11-397 E. 2014/202 K.)
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hükmolunan ceza miktarına nazaran sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK’un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Sanık ...’in Kayseri Melikgazi Nüfus Müdürlüğü’nde daktilograf olarak çalıştığı, sanık ... ise emlak alım satım işleriyle uğraştığı, sanık ...’in 05/04/2005 günü katılan ... adına sahte nüfus cüzdanı talep belgesi ile Seri N09 ve No 0443 olan sahte nüfus cüzdanını, 04/04/2005 günü katılan ... adına sahte nüfus cüzdanı belgesi ile seri M08 ve No 431445 olan nüfus cüzdanını düzenlediği, daha sonra sanıklar birlikte hareket ederek katılan ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı ile katılanların dedesi olan...'dan intikal eden miras paylarının tespiti için 15/05/2005 günü Kayseri 3. Sulh Hukuk Mahkemesinden 2005/106 Esas 2005/58 Karar sayılı kararla veraset ilamı aldıkları, ayrıca katılanlara ait sahte kimlik belgeleri ile Kartal 9. Noterliği’nden 05/05/2005 tarih ve 0949 yevmiye numarası ve İncesu Noterliği’nden 06/04/2005 günü 0344 yevmiye numarasıyla ... isimli şahsı vekil tayin eden düzenleme şeklinde vekaletnameler temin ettikleri, ... adına düzenlenmiş olan 08/06/2005 tarih ve Seri O09 No 484532 olan nüfus cüzdanının da sahte olduğu, sahte nüfus cüzdanları ile vekaletnameler üzerindeki fotoğrafların kimlere ait olduğu hususunun tespit edilemediği, sanıkların bu şekilde temin ettikleri veraset ilamı ve sahte vekaletnamelerle 27/06/2005 günü Melikgazi Tapu Sicil Müdürlüğü’ne müracaat ederek... isimli şahıs adına tapuda tescilli olan ancak katılanlar ... ve kardeşi ...'a intikal ettiği anlaşılan Yıldırım Beyazıt Mahallesi 3288 Ada, 62,66,67 ve 70 Parsellerde kayıtlı bulunan taşınmazları satış yoluyla sanık ...'e devir ettirdikleri, sanık ...’ın da söz konusu taşınmazları kısa süre sonra 3.kişilere sattığı, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, resmi senetler, ilgili Tapu Müdürlüğü cevap yazıları ve ekleri, nüfus cüzdanı talep belgesi, nüfus cüzdanları suretleri ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve sanık ...’in üzerine kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanıkların suça konu sahte belgelerle 27/06/2005 günü katılanlara ait Yıldırım Beyazıt Mahallesi 3288 Ada, 62, 66, 67 ve 70 parsel numaralarında kayıtlı bulunan hisselerini sattıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların aynı suçu birden fazla katılana karşı tek bir fiille işlediğinden; tek bir dolandırıcılık suçundan ceza verilip TCK'nın 43/2. maddesi ile artırım yapılması yerine, yazılı şekilde ayrı ayrı hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/04/2014 gün, 2013/11-397 E., 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişinin haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği gözetilerek, buna göre, sanığın, aynı suç işleme kararı ile Kanun’un aynı hükmünü değişik zamanlarda ve aynı mağdura karşı birden fazla kez ihlal etmesi halinde tek bir suçtan hüküm kurularak TCK’nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümleri gereğince cezasının arttırılması gerektiği dikkate alındığında, sanık ...’in benzer şekilde kamu görevlisinin resmi belgede sahteciği suçunu işlediği iddialarıyla hakkında birden çok kamu davası açılarak mahkûmiyet hükümleri tesis edilmiş olması ve dosya kapsamı ile UYAP kayıtlarının incelenmesinde; sanık ...’in, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2006/265 E.-2008/317 K. sayılı mahkûmiyet hükmünün, Yargıtay 11. Ceza Dairesi’nin 08/04/2013 tarih ve 2013/5922 E.-2013/5736 K. sayılı kararıyla onandığı, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 12/12/2011 tarih ve 2011/307 E.-2011/346 K. sayılı mahkûmiyet hükmünün, Yargıtay 11. Ceza Dairesi’nin 08/04/2013 tarih ve 2012/25203 E.-2013/5742 K. sayılı kararıyla onandığı, yine Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09/12/2014 tarih ve 2014/223 E.-2014/335 K. sayılı hükmünün, Yargıtay 11. Ceza Dairesi’nin 14/11/2019 tarih ve 2018/682 E.-2019/7983 K. sayılı kararıyla onandığının anlaşılması karşısında, ilgili dosyaların getirtilerek incelenmesi, iddianame ve suç tarihlerine göre hukuki kesinti olup olmadığının belirlenmesi, derdest olan dosyaların birleştirilmesinin sağlanması, aksi takdirde ilgili dosyaların bu davayı ilgilendiren kısımlarının onaylı örneklerinin bu dosya içerisine konulması, bu şekilde eksiklik tamamlandıktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı TCK’ın 43/1 maddesinin uygulama şartlarının oluşup oluşmadığı tartışılarak, kesinleşmiş hükümlerin zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/03/2016 tarih, 2014/847 Esas ve 2016/128 Karar sayılı ilamın da belirtildiği üzere tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezaların mahsup edilmesi gerektiği dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ve değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
3- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamaların, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün ve 2014/140-2015/85 E-K sayılı iptal kararıyla birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 16/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)