(5237 S. K. m. 52, 62, 158) (1412 S. K. m. 321, 322)
Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan ve sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, küçükbaş hayvan yetiştiriciliği yapan ve İnternet üzerinden koyun satışı için ilan veren katılanı telefonla aradığı ve 54 adet küçükbaş hayvan satımı konusunda 24.000,00 TL karşılığında anlaştıkları, sanığın ödemeyi elinde bulunan müşteri çekiyle yapacağını söylediği ve çekin suretini katılana faks aracılığıyla gönderdiği, katılanın faksı bankaya sorduktan sonra kabul ettiği ve çek karşılığı hayvanlarını sanığa teslim ettiği, çekin vadesinden bir gün önce katılanı arayarak vadenin hafta sonuna denk geldiğini, bu nedenle çekin karşılığını pazartesi günü elden ödeme yapacağını ve çeki geri alacağını söylediği, ancak sonrasında katılana dönmediği ve oyalayarak ödeme yapmadığı, katılanın banka şubesine çeki götürüp sorduğunda sahte olduğunun ortaya çıktığı, yapılan incelemede çekin orjinal başka bir çekten yararlanmak suretiyle renkli kopya yöntemiyle tümden sahte olarak oluşturulduğunun, çekin ön yüzündeki tanzimle ilgili yazı ve rakamlar ile birinci ciranta imzasının sanığa ait olduğunun, keşideci imzasının sanığa ait olmasının muhtemel ve iğfal kabiliyetinin olduğunun tespit edildiği, bu suretle sanığın üzerine atılı banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları, tutanaklar, ekspertiz raporu ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k), (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği ve buna göre, haksız menfaat miktarının 24.000 TL, haksız menfaatin iki katının 48.000 TL olduğu dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 2400 gün adli para cezasıyla cezalandırılması ve buna göre artırım-indirim yapılması gerektiği halde kurulan hükümde temel cezanın eksik olarak belirlenip, TCK'nın 62.maddesi gereğince indirim yapıldıktan sonra haksız menfaatin iki katına çıkarılması suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının A-1. bendindeki "120 Gün" ifadesinin "2400 Gün", A-3. bendindeki "100 Gün" ifadesinin "2000 Gün" ve A-4. fıkrasının tamamen çıkartılarak "Sanığa verilen gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi gereğince sanığın kişiliğine, dosyaya yansıyan sosyo ekonomik durumuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın 40.000 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına," olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)