(5237 S. K. m. 43, 52, 53, 62, 158, 204)
Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan ... ...'nın... plaka sayılı aracını satışa çıkardığında sanıkların müşteri oldukları ve 12.000. TL'ye anlaşıldığı, sanıkların ödemeyi suça konu Yapı ve Kredi Bankası A.Ş''ye ait keşidecisi K. T. olan 8386125 nolu 10/04/2013 keşide tarihli ... adına düzenlenip tamamen sahte olarak oluşturulan 15.000.-TL'lik çekle ödemeyi teklif ettikleri, çekin fazla miktarını da vade gününde gelip alacaklarını söyledikleri, katılanın ısrarı üzerine suça konu çek haricinde sanık ...'nin borçlu, sanık ...'nın kefil olduğu 12.000 TL bedelli bir senet düzenleyip katılana verdikleri, katılanın çeki bankaya ibrazında külliyen sahte olduğunun anlaşıldığı, sanıkların bu şekilde eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek üzerlerine atılı suçları işledikleri iddia olunan somut olayda;
1)Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanıkların savunması, katılan beyanı, tanık ...'ün anlatımı, çekin tamamen sahte olduğuna yönelik bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, tanık ...'ün Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesince tanık sıfatıyla ifadesinin alındığı ve dosya kapsamında bulunduğu, Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi 'nin 2014/135 Esas, 2014/200 Karar sayılı dosyası kapsamında tanık ...'ün yazı ve imza örneğinin alındığı ve o dosya kapsamındaki suça konu çekte ... adına atılan ciranta imzasının tanığa ait olmadığı yönünde bilirkişi raporu mevcut olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların üzerlerine atılı suçu işlemediğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2) Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarih, 2013/11-397 E., 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, resmi belgede sahtecilik suçu yönünden ayrıca, Ankara 1 Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/06/2014 gün ve 2014/135 E. 2014/200 K. dosyası ile yapılan yargılama sonunda da sanıkların keşidecisi... olan sahte çek nedeniyle TCK'nın 204/1 maddeleri gereğince cezalandırıldıkları, bu kararın halen kesinleşmediği, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlali ile haksız menfaat elde ederek zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ihtimalinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; söz konusu dava dosyalarının birleştirilmesi, birleştirme mümkün değil ise dosya suretlerinin bu dava dosyasının içerisine alınması, söz konusu dava dosyalarındaki delillerin birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre, sanıklar hakkında TCK'nın 43 maddesi gereği zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenerek, sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)