(5271 S. K. m. 308) (5237 S. K. m. 50, 52)
... 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 04/12/2013 gün ve 2012/33 Esas, 2013/481 Karar sayılı ilamı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...’un beraatine ilişkin hüküm; sanık müdafii tarafından; resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...’un mahkumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20/12/2015 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 01/10/2019 gün ve 2017/6612 E, 2019/9231 K, sayılı ilamı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan yapılan temyiz isteminin reddine, resmi belgede sahtecilik suçundan hükmün onanmasına karar verilmiştir;
6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçu yönünden dairemizin mahkumiyet hükmünün onanmasına yönelik yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/11/2019 tarihli itiraz dilekçesinde sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hüküm yönünden ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,
Sanık ...’un "resmi belgede sahtecilik" suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına ilişkin; 01/10/2019 gün ve 2017/6612 E, 2019/9231 K, sayılı kararın KALDIRILMASINA,
Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...’un mahkumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 16/08/2011 tarihi olarak belirtilmesine rağmen suça konu senetlerin katılan bankaya verilme tarihleri olan 08/10/2008-21/11/2008 tarihleri olarak belirlenmesi gerekirken hataya düşülmesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
O yer Cumhuriyet savcısının sanık lehine yapmış olduğu temyiz talebinin resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında; katılan Anadolu Bankası ... Şubesinden 63.256,03 USD ve 155.269,48 TL tutarlarında iki ayrı krediyi alabilmek amacıyla sahte olarak düzenlenmiş 47 adet senedi katılan banka şubesine vererek kredi kullandığı, bu şekilde sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunan olayda;Sanığın savunması, katılan banka vekilinin beyanları, banka yazıları, icra takip dosyaları, bilirkişi raporları ile dosya kapsamından mahkemece sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/995 esas, 2006/1053 karar sayılı dosyasında sanığın 2813 sayılı Yasanın 32/L, TCK'nun 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince cezalandırıldığı, 2813 sayılı Kanunun 32. maddesinin 05/11/2008 gün ve 5809 sayılı Kanunun 66. Maddesi uyarınca yürürlükten kaldırıldığı, sanığın tekerrüre esas alınabilecek başkaca sabıkasının bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından tekerrüre ilişkin kısmın tamamen çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)