(5237 S. K. m. 35, 53, 62, 157)
Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın ...Devlet Hastanesi'nde sözleşmeli 4/B kapsamında görev yapan müşteki ...’u arayarak kendisini Sağlık Bakanlığında müfettiş olarak tanıttığı, tayin olmak isteyen personellerin arayabileceğini, kendisinin bu konuda yardımcı olacağını söylediği ve telefon numarasını verdiği, müştekinin sanığı arayarak tayin olmak için kendisinin yardımını istediği, bunun üzerine sanığın "asistanıma söyledim, senin tayinin nedeniyle yol harcırahını devlet ödemez. Biz bunu gizli yapıyoruz..." diye postaneye acilen 525 YTL yatırmasını istediği, müştekinin de buna güvenerek masrafı ile birlikte 24.03.2008 tarihinde 535 YTL gönderdiği, yine sanığın ...Devlet Hastanesi'nde 4/B kapsamında görev yapan müşteki ...’i arayarak Sağlık Bakanlığı'nda Teftiş Kurul başkanı olarak çalıştığını söylediği, müştekinin ...'ya tayini konusunda yardımcı olacağını söyleyerek PTT yoluyla 300-400 YTL arası para göndermesini istediği ancak müştekinin parayı göndermediğinin iddia edildiği olayda, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında kaldığı ve delillerin takdiri ile değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu anlaşılmış ise de; halen geçerliliğini sürdüren 10.06.1942 gün 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 23.05.2000 gün ve 111-117; 27.12.2011 gün ve 2010/1-158-2011/296 sayılı, ayrıca 09/05/2017 tarih, .... karar sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere merci tayini kararları kesin olup, tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağı, somut olaya ilişkin yapılan yargılama sırasında da, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi ile... 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında çıkan görev uyuşmazlığı sonucunda, Yargıtay 5.Ceza Dairesi'nin... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği ve sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı ve sanığın bozma sonrası yapılan yargılamada, zararı giderme ve uzlaşmaya yönelik bir irade göstermediği anlaşılmakla, tebliğnamadeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede,
Sanığın savunması, müşteki beyanları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamından sanığın atılı suçları işlediği sabit olmakla mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanık hakkında, atılı dolandırıcılık suçlarından ayrıca adli para cezasına da hükmedilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi ve Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)