Görevi kötüye kullanma ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 257/1, 43/1, 158/1-d-i, 35/2 ve 52. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası, 1 yıl hapis ve 300,00 Türk lirası adlî para cezası (otuz üç defa) ile cezalandırılmasına dair Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/11/2011 tarihli ve 2011/122 esas, 2011/318 sayılı kararının kısmen bozulmasına dair Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 08/09/2014 tarihli ve 2013/23504 esas, 2014/14037 karar sayılı ilâmını müteakip, yeniden yapılan yargılanması sonucunda sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine ilişkin Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/05/2017 tarihli ve 2014/392 esas, 2017/167 sayılı kararının Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 16/04/2018 tarihli ve 2018/2789 esas, 2018/2592 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini takiben, sanık tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesin 18/09/2017 tarihli ve 2011/122 esas, 2011/318 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesin 25/10/2017 tarihli ve 2017/1050 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06/03/2019 gün ve 94660652-105-06-14481-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/03/2019 gün ve 2019/26743 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesinde ki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin, yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği, somut olayda Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25/05/2017 tarihli kararda üye hâkim olarak bulunan hâkim Abdülvahap Dabakoğlu'nun yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararı veren heyette görev alamayacağı gözetilerek, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Hükümlü hakkında verilen Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/05/2017 tarih ve 2014/392 esas, 2017/167 karar sayılı kararının mahkûmiyet hükmünde görev alan hâkim Hâkim Abdülvahap Dabakoğlu'nun yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine ilişkin aynı mahkemenin 18/09/2017 tarihli ek kararına da katılmış olduğu anlaşılmakla; adı geçen hâkimin, dava ile ilgili yargılama yaparak ulaştığı kanaatini ilk hükümle dosyaya yansıtmış olması nedeniyle yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer olup olmadığı yönünden yapılan değerlendirmede önceki kanaatinden etkilenebileceği dikkate alınarak, farklı hâkim tarafından istem hakkında karar verilmesi gerekeceğinden, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2017 tarihli ek kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 30/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy