MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nın 155/2, 62, 52/2, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın suç tarihinde katılanlardan ...’a ait Torba’da bulunan ... Center isimli işyerinde satış müdürü olarak çalışmaya başladığı, temyiz dışı sanık ...’ın ise suç tarihinde sanığın eşi olduğu, sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte katılan ...’e ait işyerine giderek kendisini iş yeri sahibi gibi tanıtıp, önceden aldığı 35 adet sandalye siparişinin karşılığı olarak ön ödeme adı altında katılan ...'tan 1.000 TL para aldığı, bu ödemeye karşılık olarak sanığın katılan ...'a, dosya arasında bulunan üstü logosuz tediye makbuzu isimli bir belgeyi imzalayıp, kendisini iç mimar olarak tanıtan kartviziti de eklemek suretiyle verdiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda; sanık ...'ın şirket ortağı olmadığı halde kendisini iş yeri sahibi olarak katılan ...'e tanıttığı, iş yerine ilişkin olarak gerçekleşen işlemde iş yerine ait bir belge kullanmadığı, bizzat katılanın yanına giderek iş yerine ilişkin olarak yapılan bir ödemeyi elden teslim aldığı yine katılan ...'in; sanık ...'a siparişlerin gecikmesinin nedenini sormak için iş yerine gittiğinde, sanığın siparişlerin gümrükte takıldığını ve kendisini sonra arayacaklarını söylediğini, gecikme devam edince sanığı telefonla aramaya başladığını ancak sanığın telefonlarına cevap vermediğini, siparişleri gelmeyince tekrar ... Center isimli iş yerine gittiğini, bu defa katılan ... ve müşteki kızının orada olduğunu, olayı anlatınca katılan ...'nin kendisine, böyle bir sipariş verilmediğini ve o dönemde yurt dışından siparişle sandalye getirmediklerini söylediğini beyanı karşısında; sanığın eyleminin 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesinde düzenlenen “basit dolandırıcılık suçunu” oluşturacağı gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; sanığa yüklenen “basit dolandırıcılık suçunun ”05/06/2007-11/06/2007 “ olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy