(818 S. K. m. 360)
Dava: Taraflar arasındaki davanın İzmir Asliye 3. Hukuk Hakimliğince görülerek mahkeme ilamında belirtilen gerekçelere binaen verilen 16.7.1973 gün ve 1003-540 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı ve mukabil davacı avukatı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Taraflar arasında koltuk takımı yapımı konusunda bir eser sözleşmesi kurulmuştur. Davacı, yüklenicidir. Borçlar Kanununun 360. maddesi gereğince davalı, yapılan şey kullanamayacağı ve nisfet kaidesine göre kabule icbar edilemeyeceği derecede kusurlu veya sözleşme şartlarına muhalif olursa, o şeyi kabulden imtina edebilir. İşin kusurlu olması veya mukaveleye muhalif bulunması yukarki derecede ehemmiyeti haiz değilse bu takdirde davalı işin kıymetinin noksanını nispetinde fiyatı tenzil ve eğer o işin ıslahı büyük masrafı mucip değilse yükleniciyi tamire mecbur edebilir.
Davacı yüklenicinin açıklanan bu sorumluluktan kurtulması, yapılan şeyin sarahaten veya zımmen kabulü gerekir. Eğer iş sahibi, kanunen tayin olunan muayene ve ihbarı ihmal ederse eseri zımmen kabul etmiş sayılır.
Davacının koltuk takımlarını evine sokması ve halen yedinde bulundurması onların sarahaten kabulü, başka deyimle kusursuz veya sözleşmeye uygun olduklarının tasdiki demek olmadığı gibi, esasa cevap layihasında ve 22.6.1973 günlü oturumda teslim olunmasını mütekeakkip derhal mobilyadaki ayıpları sözlü olarak davacıya ihbar ettiğini bildirdiğinden, böyle bir durumun gerçek olduğunun anlaşılması halinde eserin zımnen kabul edildiği de iddia olunamaz. Esasen olayda delil tespitini davacı yüklenici yaptırmış ve tespit dilekçesinin 2. bendinde davalının eşyalarda birtakım kusurlar bulduğunu ve iddia ettiğini açıklamakla delil tespitine başvurmasından önce kusurlu işlerin davacı tarafından kendisine bildirildiğini kabul etmiş olmaktadır. Ayıp ihbarlarının tanıkla ispatına kanuni bir engel olmadığından, bu konuda davalının gösterdiği tanıklar da dinlenmek suretiyle davalının teslimden sonra işlerin mutat gidişine göre imkanını bulur bulmaz koltuk takımının ayıplarının davacıya ihbar edip etmediği araştırılmak ve tespit olunmak gerekir.
Davalının kanuna uygun olarak bozuk ve sözleşmeye aykırı işleri ihbar ettiği sabit olduğu takdirde, delil tespiti raporunda ayıplı işler karşılığı bulunmuş olan 1.250 liranın taraflar arasında kararlaştırılmış olan eser ücreti 5.800 liradan indirilmesi zorunludur. Mahkemenin bu açıklamalara aykırı olarak eserin davalı tarafından kabul edildiğinden bahisle davacı isteği gibi tahsil kararı vermesi kanuna aykırıdır. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekir.
Sonuç: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine ve kararın yukarıda açıklanan sebeplerden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.1.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy