(1086 S. K. m. 287, 429)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara Asliye 6. Hukuk Hakimliğince görülerek subut bulan dava veçhile 18.840 liranın % 10 faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine dair verilen 25.12.1975 tarih ve 135/792 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı avukatı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Mahkemece verilen 5.11.1973 tarihli karar dairece kesin mahiyette olmak üzere 19.3.1974 tarihli kararla bozulmuş ve aynı sebeplere dayanan karar düzeltme isteği de 17.12.1974 tarihinde reddedilmiştir. Mahkemece bozma ilamına 22.9.1975 tarihinde uyulduğuna göre, ilamdaki bozma nedenleri davada taraf olanların leh ve aleyhine kazanılmış hak teşkil etmiştir. Davanın bu nedenle reddi lazım gelirken davalının karşı kaymasına rağmen ve bozmadan önce de davacının delillerinin tamamen toplandığı halde ve kesin hakediş itiraz mahiyetinde olmayan 3.6.1972 ve 16.6.1972 tarihli dilekçeler kabul edilerek ısrar mahiyetinde karar verilmesi kanuna aykırıdır.
2 - Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi mukavelenin eklerindendir. Mukavele ile muvakkat ve kesin stüasyonların tanzim ve bunlara konulacak ihtirazi kayıt ve yapılacak itirazlar hakkında bir delil sözleşmesi akdetmişlerdir. HUMK.nun 287. maddesi gereğince (iki tarafca muayyen delillerle ıspatı tahriren kabul edilmiş olunan maddeler hakkında başka delil kabul olunmaz). Kanun koyucu delil sözleşmesi ile tarafların delillerini hasretmiş olduklarından, kabul ettikleri bu deliller dışında başka bir delil gösteremiyeceklerini ve kabul olunmıyacağına ifade etmektedir. Delil sözleşmesi kesin delil sayıldığından tarafları ve gerekse mahkemeyi bağlayıcı mahiyettedir.
Davacı geçici kabul raporuna (itirazi kaydıyla) diyerek, kesin kabul raporuna aynı surette (itirazi kaydıyla) ve kesin hesaba da (itirazi kaydıyla) diyerek imzalamış bulunmaktadır. Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin 33. maddesi gereğince müteahhidin muvakkat stüasyonlara itirazı olduğu takdirde itirazının neler olduğu ve dayandığı sebepleri stüasyona bağlayacağı kağıtta izah etmesi ve (bağlı kağıtta yazılı itirazi kayıtlara) diyerek imzalaması lazımdır. Aksi takdirde müteahhit stüasyonu olduğu gibi kabul etmiş sayılır. Kat'i stüasyon ve hesap tasfiyesine ait 34. maddede aynen muvakkat stüasyonlarda olduğu gibi itirazlarını ve sebeplerini açıkça yazması veya en çok 30 gün içinde sarih olarak kaydetmek suretiyle bildirmesi gerekir. Aksi takdirde kat'i hesap evrakının müteahhit tarafından kayıtsız ve şartsız kabul edilmiş olacağı, bu konuda sonradan vaki olacak herhangi bir itirazın sonra nazarı itibarı alınmıyacağını emirdir. 10.11.1975 tarihli celsede davacı vekili tarafından verilen 12.7.1972 tarihli (kesin kabul raporunda ) davacı müteahhidin (itirazi kaydıyle) verdiği şerhin altında imzası mevcuttur. Adı geçen kesin kabul raporunda itirazın neler oluduğu ve dayandığı sebepler yazılmamış ve stüasyona bağlı olarak bir yazı da verilmemiş 30 gün içinde de hiçbir itirazı vaki olmamıştır.
Şu durum karşısında, genel şartnamenin öngördüğü biçimde ileri sürülmüş bir itirazı olmadığı halde nefaset farkı ve gecikme cezasının davacıya geri verilmesine dair karar usul ve kanuna aykırı görülmüştür.
Sonuç: Yukarda yazılı gerekçelerle davalının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden temyiz olunan mahkeme kararının bakanlık yararına BOZULMASINA ödediği temyiz peşin harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.6.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy