(818 S. K. m. 355)
Dava: Davacı vekili, tarafların aralarında 10.4.1969 günlü bir eser sözleşmesi yaptıklarını ve bu sözleşmeyi davalılardan Recep'in kendi adına asaleten ve eşi Ayşe adına da vekaleten imza etmiş olduğunu, bu anlaşmaya göre müvekkili davacının 1000 metrekarelik arsasını davalılara verdiğini ve bunun karşılığında da davalıların yapacakları inşaatın iki dairesini davacıya vermeyi kabul ettiklerini, sonradan yapılan 12.6.1972 tarihli yazılı anlaşmaya göre de davalıların davacıya ait iki daireyi sattıkları takdirde, müvekkiline satış bedeli olarak 300.000 lira ve bu iki dairenin icarı olan 50.000 lirayı cem'an 350.000 ödeyeceklerini ve daireleri 15.8.1972 tarihine kadar satmamaları halinde ise, dairelerin kat mülkiyetine çevrilmiş tapusunu vereceğini ve 50.000 lira olan kira bedelini de derhal tediye edileceğini kabul ettiklerini, buna rağmen 50.000 lira kira borcunu davalıların icra takibi üzerine de ödenmediklerini beyanla 50.000 liranın davalılara ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davacı tarafın dayandığı 10.4.1969,12.6.1972 ve 10.10.1969 günlü mercien düzenlenmiş olan anlaşmalardan yalnız, 12.6.1969 ve 10.10.1969 tarihli senetlerin davacı ile davalılardan Recep arasında yapıldığı ve imzalandığı, Recep'in Ayşe'nin vekili olarak yine kendi imzası ile hareket ettiği, Recep'in kendi namına da asaleten imzaladığı anlaşılmış ve bu imzaların davacı ile davalılardan Recep'e ait bulunduğu hem davacı hem de davalı Recep tarafından doğrulanmış olduğu, böylece bu yazıların hiç birinde Ayşe'nin imzası bulunmadığına göre, davalılardan Ayşe'yi bağlamıyacağı, bu senetlere göre Ayşe'den bir şey istenemeyeceği gibi, bunlara riayete de zorlanamıyacağı, kendisinin Recep'e vekaletname verdiğine dair bir delil de ibraz olunmakla beraber, dava sonuna kadar icezet vermemiş ve bu konuda bir delilde ibraz edilmemiş bulunduğu ve paylı mülkiyete diğer hissedarların muvafakatı olmadan davacının müstakillen inşaat yapmak üzere her hangi bir kimse ile anlaşma yapamayacağı, nizalı mahallin sonradan 10.10.1969 tarihinde davalı Ayşe'ye satılıp devr olunması, evvela yapılan ve hukuki değeri olmayan anlaşmalara hayat vermiyeceği, tapu ile hissedar olmayan Recep'in yapacağı anlaşmalarında tarafları bağlamıyacağı kabul edilerek, davanın reddine karar verilmiştir.
Davacının dayandığı 12.6.1972 günlü sözleşmeyi davacı İsmail Hakkı ile davalılardan Recep kendi adına asaleten ve eşi Ayşe adına da vekaleten imza etmişlerdir.
İsticvap davetiyesi üzerine mahkemeye gelen davalılardan Recep 15.10.1975 günlü oturumda; gösterilen 12.6.1972 günlü sözleşmenin altındaki imzaların kendisine ait olduğunu bildirerek bu sözleşme kapsamını kabul eylemiş bulunmaktadır. Ayrıca 1.11.1974 günlü oturumda davacı vekili, tapuda gösterilen hissedarların, inşaat yapıldıktan sonra veya proje üzerinde kat irtifakı tesis edilerek hisse sahibi olan kişiler olduğunu, anlaşmanın yapıldığı sıralarda ise gayrimenkulun tamamının müvekkiline ait bulunduğunu bildirmiştir.
Yine davalılar vekili tarafından mahkemeye sunulan 13.9.1973 günlü genel vekaletname kapsamından; davalılardan Recep'in kendi adına asaleten ve Ayşe adına vekaleten Av. Alpay'ı vekil tayin ettiği ve aynı vekaletnamenin arkasındaki Noter Kanununun 79. maddesine göre bağlanan 15. Temmuz 1969 tarihli ve 31441 sayılı nüstenit tastikli vekaletname örneğinden de; Recep'in Ayşe'nin vekil olduğu saptanmıştır.
Yukarıda belirtilen belgelere ve davalılardan Recep'in beyanına göre; 12.6.1972 gününlü sözleşmeyi kendi adına asaleten ve eşi Ayşe adına vekaleten imza eden Recep'in gerçekten eşi Ayşe'nin vekil olduğu 13.9.1973 günlü genel vekaletnamenin arkasındaki noterlik müstenit yazısından anlaşılmış bulunmaktadır. Kaldıki, davalılardan Recep üzerine inşaat yapılacak arsanın maliki olmasa dahi davacı ile birbirlerine uygun serbest iradelerinin birleşmesi sonucu düzenledikleri sözleşmenin akidi olmaları nedeniyle bu sözleşmeden doğan hak ve borçlar akdin taraflarına ait bulunduğundan, taraflar arasında kurulan bu eser sözleşmesi geçerli nitelik taşımaktadır.
Kaldı ki, davacı vekilinin 1.11.1974 günlü oturumdaki (tapuda gözüken hissedarların ise inşaat yapıldıktan sonra suyu proje üzerinde kat irtifakı tesis edilerek hisse sahibi olan kişiler olduğu) yolundaki beyanı da göz önüne alınarak sözleşme yapıldığı sırada esas arsa sahibinin kim olduğunun tahkiki gerekirken mahkemenin bu açıklama çevresinde inceleme yapması da doğru değildir.
Bu durumda; mahkemece işin esasına girilmesi,sözleşme hükümleri ve tarafların iddia ve savunmaları çevresinde soruşturma ve inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yerinde olmayan yazılı nedenlere göre davanına reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 13.2.1978 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy