(818 S. K. m. 355)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Üsküdar Asliye 1. Hukuk Hakimliğince görülerek sabit olan dava veçhile 32.000 liranın davalı (M.Ü.)dan alınıp davacı (M.E.)'ye verilmesine fazla talebin reddine dair verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenmiş olmakla gereği düşünüldü:
Karar: Davaca (M.E.) davalı (M.Ü.)ın miras bırakanı babası (M.S.) ile 148.000 liraya iki katlı iki daire yapımı konusunda 1.10.1968 gününde anlaştıklarını, sonradan davalının miras bırakanı babasının isteği ile 20.000 lira bahçe duvarı, bedeli ile bodrumun mesken haline getirilmesi için sarfedilen 60.000 lira ve asıl sözleşmeden ötürü istihkakından kalan 30.000 lira ki toplam 110.000 liranın ödetilmesini dava etmiştir.
Yerel mahkemece 26.500 lira 32 kuruşun davalı (M.Ü.)'dan alınarak davacı (M.E.)ye verilmesine, davacının fazla isteğinin reddine dair karar tarafların temyizi üzerine dairenin 2.3.1977 gün Esas: 976/2805 karar: 1977/490 sayılı ilamiyla "davalının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle mahalli mahkeme kararı 2, 3 4 üncü bentlerinde açıklanan nedenlerden dolayı taraflar yararına" bozulmuştur.
Bozmaya uyan mahkeme 32.000 liranın davalı (M.Ü.)'dan alınarak davacı (M.E.)'ye verilmesine, davacının fazla talebinin reddine karar vermiş, bu karar da davalı ve davacı tarafından temyiz olunmuştur.
1 - İddia ve savunmaya, yapılan araştırma ve dosyadaki belgelere, bozma kararının muhtevasına göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan tarafların sair temyiz itirazları reddedilmelidir.
2 - Davacı (M.E.) davalının miras bırakanı (M.S.) ile yaptığı 1.10.1968 günlü sözleşmede konu edilen işleri ve ayrıca sözleşme dışı ve fakat miras bırakanının isteği üzerine bodrumun mesken haline getirilmesi ve bahçe duvarı inşaatı işlerini yapış kalan istihkak ile sözleşme dışı iş bedellerini dava etmiştir. Davalı (M.Ü.) sözleşmeyi ve yapılan işleri benimseyerek bedelinin ödendiğini savunmakla beraber miras payı ve ölü babası (M.S.)'nin payı oranında sorumlu tutulması gerektiğine dair bir savunmada bulunmamıştır. Bozma kararının 2. maddesinde de işaret edildiği üzere müteveffanın borcundan mirasçılarının müteselsilen sorumlu olmaları Medeni Kanunun 539 ve 582. maddeleri hükümlerinden olduğundan yasanın bu açık hükmüne ve uyulan bozma kararına rağmen bozmaya ve yasa hükmüne aykırı biçimde hüküm tesisi doğru değildir. Davacı yararına bozulmalıdır.
3 - 2.3.1977 günlü bozma ilamının 3. maddesinde de işaret edildiği üzere bodrum katın mesken şeklinde kullanılmaya elverişli hale getirildiği, tadil projesi, bilirkişi raporu ve sunulan fotoğraflar kapsamından anlaşıldığından bodrum olarak inşa edilen bu yerin eski durumundan oturulabilir - mesken haline getirilmesi - hale sokulması için ne gibi malzeme ve işçiliğe lüzum olduğu, bu konuda davacı tarafından neler yapıldığı bilirkişi aracılığıyle araştırılarak olay günündeki rayiçler üzerinden kıymetlendirilmesi gerekli iken bodrum kat ile normal kat olan günündeki rayiçler üzerinden kıymetlendirilmesi gerekli iken bodrum kat ile normal kat olan farkı birim fiyatı çarpılarak bedelin hesabı doğru değildir. Bozma çevresinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması gereklidir. Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazı da yerinde görülmüştür.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine 2 numaralı bentte yazılı nedenle son kararın dahi davacı ve 3 numaralı bentte yazılı nedenle de davalı yararına BOZULMASINA (...) 15.2.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy