(818 S. K. m. 355)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Trabzon 2. Asliye Hukuk Hakimliğince görülerek sabit olan dava veçhile (66.410) liranın dava tarihinden itibaren %5 faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve fazlaya ait talebin reddine dair verilen 13.02.1979 tarih ve 352-109 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve tartışıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: 1 -.......
2 - Taraflar davalı yüklenici tarafından davalıya 160.000 lira bedelle bir ev yapımı konusunda anlaşmışlardır.
Davacı vekili, yapılan evdeki noksanlar nedeniyle 75.000 lira, geç teslim dolayısıyla 20.000 lira ve meydana gelecek zararına karşılık 5.000 lira ki toplam 100.000 liranın davalıya ödetilmesini istemiştir.
Mahkemece, davalı vekili 152.900 lirayı aldığını kabul ettiğini, inşaat ise, 160.000 liraya yapılacağından, bilirkişi raporunda saptanan 86.490 lira yapım bedelinin, ödenen 152.900 liradan indirilmesi ile kalan 66.410 liranın davalıya ödetilmesine fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Yanlar arasında 160.000 lira götürü bedelle inşaat yapımını kapsayan bir eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğunda uyuşmazlık olmadığı gibi, bu yön, dosyadaki 31.03.1977 günlü sözleşme ile de doğrulanmaktadır.
Davacı, yapılan evdeki eksik bırakılan işler için 75.000 lira istemde bulunmuştur. Mahkemenin kararına dayanak olarak aldığı 18.06.1978 günlü bilirkişi raporunda, davalı yüklenici tarafından yapılan işin parasal değeri hesaplanarak 86.490 lira bulunmuştur.
Oysa, götürü bedelde, eksik işlerin karşılığının orantı kurularak saptanması gerekir. Böylece, davalı yüklenicinin inşaattan elini çektiği gündeki duruma göre, kullanma ve işletme amacı gözönünde tutularak, inşaatın fiziksel olarak katta kaçının yapıldığı bilirkişi aracılığı ile belirlenmeli, bu biçimde bulunacak orantı, götürü bedel olan 160.000 liraya uygulanmalı ve sonuçta bu yöntem uyarınca eksik kalan işlerin parasal karşılığı bulunduktan sonra, götürü bedelden davacı tarafından ödenmemiş olan (borcu olan) 7100 liranın bundan, düşülerek arta kalan bedelin ödetilmesi yolunda karar verilmelidir.
Yerel mahkemenin bu yönleri gözden kaçırması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan duruma göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi ile kararın iki numaralı bendde belirtilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, 06.06.1979 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy