(818 S. K. m. 365)
Dava: Taraflar arasındaki davanın (Karadeniz Ereğlisi Asliye Hukuk Hakimliği)'nce görülerek sabit olan dava veçhile (40.000) liranın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine dair verilen 12.2.1979 tarih ve 975/69 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili 3.10.1977 günlü dilekçesinde; iş sahibi müvekkili ile davalı yüklenici arasında düzenlenen 19.3.1973 günlü sözleşme ile, davacının yapılmış olan 3 katlı evi üstüne 4. katın ilavesi ve binanın çatısının yapılıp örtülmesi ve binanın dış sıvasının yapılması konusunda 80.000 liraya anlaşmış olduklarını, davalının inşaatı zamanında teslim etmediği gibi, binada gereken malzemeler kullanılmadan eksik ve sözleşmeye aykırı inşaat yapıldığını yapılan çatının dayanaksız bulunduğunu beyanla noksan ve kusurlu işler bedeli olarak 40.000 liranın davalıdan alınmasını istemiştir.
Davalı vekili : Tespit raporunu kabul etmediğini, yeniden mahallinde keşif yapılması gerektiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; tarafların yaptıkları 19.3.1973 günlü sözleşme uyarınca bedelin tamamının davalıya ödenmiş olmasına rağmen sözleşmedeki şartlara uygun olarak inşaat yapılmadığı ve 40.000 lira gibi bir noksanlığın bulunduğu tespit olunmuş ve tespite karşı da davalı gerekçeli bir itirazda bulunmamış olması nedeniyle, 40.000 lira tazminatın faizi ile birlikte davalıya ödetilmesine karar verilmiştir.
Bu karar, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
1- Taraflar arasında kurulan 19.3.1973 günlü eser sözleşmesine göre, davalı yüklenici Hakkı'nın, davacının üç katlı evi üstüne 4. katı çıkmayı ve ayrıca binanın dış sıvasını ve binanın çatısını yapmayı ve çatı kiremitlerini bağlamayı ve bu işler için kararlaştırılan 80.000 lirayı davacıdan almayı kabul ettiği anlaşılmıştır.
Böylece; anılan sözleşmeye göre, taraflar arasında BK'nun 565. maddesine uygun olarak götürü pazarlık suretiyle 80.000 liraya inşaat yapım hususunda bir anlaşma yapılmış olduğu saptanmıştır. Davalı yüklenicinin inşaatı yani 4. katı ve binanın çatısını yaptığı ancak bu yerlerde 40.000 liralık eksik işler bıraktığı, 5.9.1977 günlü yapılan delil tespiti sonucu verilen bilirkişi raporunda belirtilmiştir.
İnşaatın sözleşme ile kabul edilen en geç bitirilme tarihi olan 1973 yılı Temmuz 1973 ile tespit ve dava tarihleri arasında 4 yıl gibi uzun bir süre geçmiş bulunmaktadır.
Bu süre içerisinde davacı işverenin, davalı tarafından yapılan 4. ilave katı fiilen teslim almadığının ve almış ise teslim alış tarihinin ve teslim alırken, davacının BK'nun 359. maddesi çevresinde ihbar görevini yerine getirip getirmediğinin tahkiki ve 5.9.1977 günlü bilirkişi raporunda belirtilen noksan işlerin basit bir muayene ile görülebilen açık ayıp ve sonradan meydana çıkacak nitelikte gizli ayıplardan olup olmadığının aynı kanunun 362. maddenin de gözönünde tutulması suretiyle, bilirkişi aracılığı ile tespiti ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan incelemeye dayanılarak karar verilmesi, kararın bozulmasını gerektirmiştir.
2- Taraflar arasında sözleşme, BK'nun 365. maddesine göre götürü pazarlığa dayanmaktadır. Bu konuda taraflar arasında bir uyuşmazlık yoktur. Davacı, davalının eksik bıraktığı işler için 40.000 liralık istemde bulunmuştur. Mahkemenin kararına dayanarak aldığı5.9.1977 günlü bilirkişi raporunda, yapılan inşaattaki noksan bırakılan işlerin parasal değeri hesaplanarak 40.000 lira bulunmuş ve bu miktar hakkında ödetme kararı verilmiştir.
Halbuki, götürü bedelde eksik işlerin karşılığının orantı kurularak saptanması gerekir. Davalı yüklenicinin inşaattan elini çektiği gündeki duruma göre, kullanma ve işletme amacı gözönünde tutularak, inşaatın fiziksel olarak kaçta kaçının yapıldığı bilirkişi eliyle belirtilmeli, böylece bulunacak orantı, götürü bedel olan 80.000 liraya uygulanmalı ve sonuçta bu yöntem uyarınca eksik işlerin değeri bulunarak, davacının borcu varsa bunun indirilmesinden sonra geride kalanın ödetilmesine karar verilmelidir.
Mahkemenin tüm bu hususları gözden kaçırması, usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda bir ve iki numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı Hakkı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının istek halinde iadesine, 12.6.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy