(818 S. K. m. 105, 205)
Dava: Taraflar arasındaki davanın (Uşak 1. Asliye Hukuk Hakimliği)nce görülerek ödetmeye ilişkin olarak verilen 7.12.1978 tarih ve 385-915 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davacı avukatı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde olduğu anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1 - .........
2 - Davacı, dava dilekçesinde iş bedelinden alacaklı olduğu miktar ve bunun işlemiş faizi ile birlikte hak edişlerin zamanında ve tam olarak ödenmemesi nedeniyle yoksun kaldığı kazanç karşılığı olarak 175.000 liranın da davalıdan alınmasını istemiştir.
Para borçlarında borçlunun temerrüdüne ilişkin BK.nun 105. maddesinde aynen "alacaklının düçar olduğu zarar geçmiş günler faizinden fazla olduğu surette, borçlu kendisine hiçbir kusur isnat edilemeyeceğini ispat etmedikçe bu zarar dahi tazmin ile mükelleftir" hükmü yer almıştır.
Olayda davacının iş bedelinden daha 733.125,52 lira alacaklı olduğu ve bu paranın dava gününe kadar işlenmiş faiz tutarının 96.096,44 lira tuttuğu tespit olunmuş ve bu meblağlar toplamının davalıdan alınmasına karar verilmiştir. Şu halde davacı yasa hükmüne göre, alacaklı olduğu 733.125,52 liranın ödenmesinde temerrüde düşen davacıdan, almış olduğu 96.096,44 lira temerrüt faizi ile karşılanamayan kazanç kaybını, davalıya tazmin ettirmek hakkına sahiptir. Bilirkişi 2.11.1977 tarihi itibareyle davacı alacağını 733.123,52 lira olarak saptamıştır. Ancak davacının BK.nun 205. maddesinde düzenlenen munzam zararının ödetilmesini isteyebilmesi için borçlunun, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşürülmesi gerekir. Bu konuda davacı ihtar tarihi 2.1.1978'dir. Bu durumda mahkemenin bilirkişi aracılığıyla, davalının kusuru ile ödemediği davacı alacağı 733.125,52 liranın, 2.1.1978 gününden davanın açıldığı 11.4.1978 tarihine kadar geçen süre içinde bir işte kullanılmaması sonucu davacının yoksun kaldığı kazanç miktarını tespit etmesi ve yoksun kalınan kazanç tutarı, davalıdan alınmasına karar verilen 96.096,44 liralık temerrüt faizini geçtiği takdirde aradaki farkın davacıya ödenmesine karar vermesi gerekir, Kararda yazılı nedenlerle kazanç yoksunluğu isteğinin reddi yasaya aykırıdır. Kararın bozulması gerekir.
Sonuç: Davacının diğer temyiz itirazlarının reddine ve kararın yukarıda 2. bentte açıklanan nedenden BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.4.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy