(1086 S. K. m. 237)
Dava: Taraflar arasındaki davanın (Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi)nce görülerek davanın reddine dair verilen 7.2.1979 tarih ve 119-36 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenmiş ve ayrıca davacı avukatının duruşma talebine binaen duruşma için belirlenen günde, dosyadaki kağıtlar okunduktan ve tartışıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, fazlaya ilişkin her çeşit hakları saklı kalmak kaydıyle 500.000 liranın, hakediş tarihinden itibaren geçerli olmak üzere ticari faiziyle birlikte ödetilmesini istemiş, davalı vekili 31.3.1978 günlü cevap dilekçesinde yazılı olduğu üzere kesin hüküm, 1977 yılı düz işçi rayicinin belirlenmiş olması ve Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin 33. maddesine göre itirazsız olarak stüasyonu imzalamış bulunmaması, nedenleriyle davanın reddini savunmuştur.
Davanın reddine dair yerel mahkeme kararını davacı ile davalı temyiz etmiştir.
1 - 7.000.000 lira keşif bedelli Kahramanmaraş Beyoğlu içme suyu işini Ankara 14. Noterliği'nin 8.3.1977 gün 5410 sayılı sözleşmesi ile davacı yüklenmiştir. Kesinleşen Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 25.1.1978 gün E.1977/649, K.1978/25 sayılı kararına ait dosyasında davacı Necdet vekili 25.1.1978 günlü celse de "... davada talep ettiğimiz husus 15.12.1977 günü cevap layamızda açıkladığımız üzere 1.3.1977 tarihinde yürürlüğe giren 7/13220 sayılı kararnameye istinaden düz işçilik ücret artırımına taalluk etmektedir. Yoksa taraflar arasındaki sözleşmenin 15/C maddesine istinat etmiyoruz" açıklamasında bulunmuştur. Davacı vekilinin bu açıklaması karşısında sözleşmenin 15/1. maddesine ve Bakanlar Kurulunun 7/13220 sayılı kararnamesi tarafları bağlayıcı nitelikte olmayıp, davalı İller Bankası'na bu konuda yetki ve takdir hakkı tanıdığından, dava reddedilmiştir.
Davacı Necdet 3.3.1978 günlü dava dilekçesinde 8.2.1977 gün 5410 sayılı sözleşmenin 15/C maddesine dayanarak ödetme davasını açmıştır. Bu durumda hukuki konuda birlik olmadığından kesin hükümden söz edilemez. Kesin hükmün varlığı için yalnız iki tarafın aynı kişiler olması yeterli değildir. Davada dayanılan nedenin ve dava edilende de birlik bulunması şarttır. Bu nedenle kesin hükmün kabulü HUMK.nun 237. maddesine aykırıdır.
Davanın sözleşmenin 15/C maddesine dayandığında hiçbir duraksama ve kuşku yoktur.
"... işçi ücretlerindeki artma ve eksilmeler" in gözönünde tutulacağına dair sözleşmenin 15. maddesi a,b,c fıkralarından ibarettir. 15/C maddesinde "...işçilik farkları, Bayındırlık Bakanlığı'nın işçilik, araç ve gereç rayiç cetvelinin yayınlanmasından sonra yapılmış işleri tespit için bir ay içinde düzenlenecek istihkak raporundan sonra yapılacak istihkaklar için ödenmeye başlanır... ödemeler, ya her bir istihkak raporu için ayrı ayrı veya birkaç istihkak raporu için toptan bir defada yapılabilir" fiyat farkları için Bayındırlık işleri Genel Şartnamesinin 33. maddesinde belirtilen geçici stüasyonlardan farklı biçimde ayrı olarak hesaplanıp istihkak raporu düzenlenerek ödenebileceğine ve bu yöntem taraflarca sözleşmede kabul edildiğine göre istihkak raporlarının itrazsız imzalanmış olması davacı aleyhine bir sonuç doğurmaz. Sözleşmenin 15/C maddesinin açık hükmü karşısında Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin 33 ve sonradan gelen 34. maddelerini uygulama olanağı da yoktur.
Mahkemece yapılacak iş, sözleşmenin 15/C maddesince gerekli inceleme yapılarak elde olunacak uygun sonuç çevresinde karar verilmelidir.
Yerel mahkemenin bütün bu yönleri gözden kaçırması usul ve kanuna aykırıdır.
2 - Bozma nedenine göre davalı İller Bankası'nın vekalet ücretine değinen temyiz itirazının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1400 lira murafaa vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde taraflara iadesine, 17.5.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy