(818 S. K. m. 359, 362)
Dava:Taraflar arasındaki davanın Bursa Asliye 5. Hukuk Hakimliğince görülerek mahkeme ilamında belirtilen gerekçelere binaen verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar avukatı tarafından istenmiş olmakla işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili 12.4.1978 günlü dava dilekçesi ile fazlaya dair talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydiyle eksik ve ayıplı işlerden 24.675. TL., nefaset farkından 55.000 TL. ortak yerlerdeki eksik, ayıp ve nefaset farkı 6.000 lira ki toplam 85.675 liranın ödetilmesini istemiş, davalılar vekili ise 2.5.1978 tarihli cevap dilekçesinde yazılı sebeblerle davanın reddini savunmuştur.
Davacının fazlaya dair isteğinin reddiyle 74.351 liranın davalılara ödetilmesine dair yerel mahkeme kararını davalılar temyiz etmiştir.
Bursa 2. nci Noterliğinin 14.7.1971 gün 14206 sayılı sözleşmesi ile mülkiyeti davacıya ait tapunun Tatarlar Mahallesi ve sokağında 35 pafta 247 ada, 81 parseldeki arsa üzerine davalılar bir apartman inşa etmeyi yüklenmişlerdir.
Davalılar vekili, 3.2.1975 tarihinde yapı kullanma izni alınan ve davacıya 23.10.1977 tarihinde teslim olunan A bloktan 1 ve 5, B bloktan 1, 2 ve 4 numaralı dairelerle, 13 nolu dükkanı hiç bir ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin teslim alındığını savunmuştur.
Davacı, davalılardan (H.T.)'a Edremit Noterliğinde keşide eylediği 17.10.1977 gün ve 12107 sayılı ihtarname ile "sözleşme şartlarının yerine getirilmesini istemiş" Bursa Asliye 4. Hukuk Hakimliğine 10.2.1978 gününde delil tespiti için başvurmuştur (değişik işler Esas% 1978/91, K: 1978/82).
Dinlenen davacı tanıkları (Ö.B.), (Ş.T.), (H.T.), (R.O.) 19.4.1979, 2.5.1979 ve 28.5.1979 günlü oturumdaki tanıklıklarında 4-5 sene önce davacının eseri teslim aldığını bildirmişlerdir.
Borçlar Kanununun 359 ve 362 nci maddelerine yapılan şeyin tesliminden sonra iş sahibi işlerin olağan gidişine göre imkanını bulur bulmak o şeyi gözden geçirmeye ve bozuklukları varsa bunları yükleniciye bildirmek zorundadır.
Yapılan şeyin açıkça veya üstü kapalıca kabulünden sonra yüklenici her türlü sorumluluktan kurtulmuş olur. Ancak yüklenicinin kasten sakladığı açık bozukluklarla usulüne göre yapılacak gözden geçirmede görülemiyecek bozukluklar hakkında sorumluluğu devam eder.
Yapılan şeydeki bozukluk, sonradan ortaya çıkarsa iş sahibi bunu öğrenir öğrenmez durumu yükleniciye bildirmeye zorunlu olup, aksi takdirde iş sahibi eseri kabul etmiş sayılır.
Kanun koyucu, bozukluğun bildirilmesini özel bir biçime bağlı tutmamıştır. Her türlü delille ispat edilmesi mümkündür. Ne varki davacı iş sahibi açık bozuklukları çabucak yükleniciye bildirmemiş, sonradan ortaya çıkan bozukluk (gizli ayıplar) içinde durumu öğrenir öğrenmez yükleniciye derhal haber verme, hukuksal ödeyini yerine getirmemiştir. Bu durumda yüklenicinin sağlama borcu tamamen düşmüştür.
Yerel mahkemenin bütün bu yönleri gözden kaçırmak suretiyle 24.12.1979 günlü bilirkişi raporuna dayanarak ve "... binaya giren malik davacının noksanlıkları ve kusurları kabul ederek oturduğunu benimsemenin hakkaniyete ve gerçeğe uyan tarafı olamaz. Zorunlu olarak ve noksanlıkları ikmal edilmesi düşüncesi ile teslim almış olduğunu anlamak gerekecektir." mucip sebepleriyle 74.351 liraya ödetme kararı vermesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeplerle dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının davalılar yararına BOZULMASINA, 22.5.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy